ผลักดันมาตรฐานฝีมือร่วม

ย้ำผลประโยชน์ระดับภูมิภาคมาก่อน เสริมทักษะสื่อสารความเป็นผู้นำแรงงาน

ไอแอลโอดันอาเซียนผุดมาตรฐานฝีมือแรงงานร่วม ผู้เชี่ยวชาญต่างชาติแนะเสริมมาตรฐานซอฟต์สกิล

นางมาเรีย อัลเซสธิส อาร์เบร่ามังกาฮาส รองผู้อำนวยการสำนักงานประจำภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก องค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ไอแอลโอ) เปิดเผยว่า ไอแอลโอได้ร่วมเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมให้คำปรึกษาหารือในการกำหนดขอบเขตการประเมินผลการดำเนินการตามแผนของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (เออีซี) ด้านการเคลื่อนย้ายแรงงานเสรี โดยเชิญตัวแทนชาติสมาชิกอาเซียนเข้าร่วม เพื่อเปรียบเทียบมาตรฐานฝีมือแรงงานของแต่ละประเทศ และนำไปปรับปรุงเป็นมาตรฐานร่วมกันต่อไป บทบาทไอแอลโอนับจากนี้ จะเข้าไปช่วยสนับสนุนให้การพัฒนาความร่วมมือจนเกิดมาตรฐานฝีมือแรงงานระดับภูมิภาค โดยการรวบรวมหน่วยงานกลไกของอาเซียนทั้งด้านการศึกษาและด้านมาตรฐานฝีมือแรงงานเข้ามาทำงานร่วมกัน ตลอดจนเข้าไปช่วยสนับสนุนแต่ละประเทศตามเหมาะสมกับระดับความพร้อมของประเทศนั้นๆ

“ยังมีบางประเทศในอาเซียนที่ยังไม่มีมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ทำให้ไม่สามารถเปรียบเทียบมาตรฐานฝีมือระหว่างกันได้ ไอแอลโอต้องการให้มั่นใจว่าทุกประเทศจะมีมาตรฐาน” นางมาเรียกล่าว

ทั้งนี้ ในการสร้างมาตรฐานร่วมกัน ต้องการให้แต่ละประเทศให้ความสำคัญกับประโยชน์ของภูมิภาคมากกว่าประโยชน์ของประเทศ เพื่อให้มาตรฐานที่ออกมาสามารถแก้ปัญหาด้านแรงงานในภูมิภาค เช่น การกดขี่แรงงานและการค้ามนุษย์ด้วย

ปัจจุบันอาเซียนได้ตั้งคณะทำงานเฉพาะกิจขึ้นมา เพื่อจัดทำกรอบการอ้างอิงมาตรฐานฝีมือระดับอาเซียน (เอคิวอาร์เอฟ) แล้ว แต่หากเป็นไปได้ไอแอลโอต้องการให้มีคณะทำงานที่เข้ามาดูแลเป็นการถาวรด้วย ไม่ใช่เพียงคณะทำงานชั่วคราว

ขณะที่นายเดวิด ลิธ ผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาและการจัดรูปแบบการศึกษาในระดับอุดมศึกษา อาชีวศึกษา และสถาบันการฝึกอาชีพระดับนานาชาติ (TVET) กล่าวว่า มาตรฐานฝีมือแรงงานของอาเซียนทั้งในระดับชาติและระดับภูมิภาคควรให้ความสำคัญกับเรื่องซอฟต์สกิล เช่น ทักษะการสื่อสาร ทักษะความเป็นผู้นำ เพราะแรงงานที่จะเคลื่อนย้ายระหว่างกันไม่ควรมีแค่ทักษะฝีมืออย่างเดียว ต้องมีทักษะอื่นที่จำเป็นด้วย

ขณะเดียวกัน รายละเอียดมาตรฐานแต่ละสาขาไม่ควรเฉพาะเจาะจงเนื้อหางานของอาชีพนั้นจนเกินไป เพราะจะทำให้แรงงานไม่มีโอกาสเคลื่อนย้ายไปทำงานในอาชีพอื่นที่ใกล้เคียงกัน เป็นการปิดกั้นการเติบโตในสายอาชีพ

ทั้งนี้ เมื่ออาเซียนมีมาตรฐานฝีมือแรงงานที่เข้มแข็งร่วมกันแล้ว ก็จะเข้าสู่โมเดลคล้ายของสหภาพยุโรปที่มีมาตรฐานฝีมือแรงงานสหภาพยุโรป (EQF) จนทำให้ทุกอาชีพสามารถเคลื่อนย้ายไปมาได้ ท้ายที่สุดอาเซียนก็อาจไม่ต้องพึ่งข้อตกลงยอมรับร่วมคุณสมบัตินักวิชาชีพ (เอ็มอาร์เอ)

ด้านนางเทรีซิต้า อาร์ มันซาลา ประธานคณะทำงานเฉพาะกิจเอคิวอาร์เอฟ กล่าวว่า เอคิวอาร์เอฟจะจัดทำเสร็จในปี 2557 และจะช่วยให้ประเทศต่างๆ ในอาเซียนสามารถเปรียบเทียบมาตรฐานที่แต่ละประเทศยังมีความแตกต่างกันมากในการข้ามประเทศไปทำงานได้เป็นประโยชน์แก่ทั้งแรงงาน ตลอดจนนักเรียนนักศึกษา ว่าความรู้ความสามารถของตัวเอง เทียบได้กับระดับใดของประเทศปลายทาง นายจ้างก็สามารถพิจารณาค่าแรงให้ได้อย่างเหมาะสม

ปัจจุบัน มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติของแต่ละประเทศในอาเซียนแตกต่างกันมาก ตั้งแต่ 3, 4, 5, 8 ระดับ ทำให้เวลาเปรียบเทียบกันค่อนข้างลำบาก