5ปัจจัยเปลี่ยนธุรกิจครอบครัว สู่ความยั่งยืน (ตอนจบ)

5 ปัจจัยเปลี่ยน“ธุรกิจครอบครัว” สู่ความยั่งยืน (ตอนจบ)คอลัมน์ฉบับที่แล้วได้พูดถึงปัจจัยที่ควรคำนึงในการประกอบธุรกิจเพื่อนำสู่ความสำเร็จและยั่งยืน ซึ่งกล่าวไปแล้ว 2 ปัจจัย นั่นคือ นวัตกรรม (Innovation) กุญแจสำคัญที่จะช่วยให้กิจการสามารถดำเนินธุรกิจให้อยู่ในกระแสและเป็นที่ต้องการของลูกค้าได้ และเทคโนโลยี (Technology) ที่ผู้บริหารควรหันมาให้ความสำคัญกับเทรนด์ของเทคโนโลยี เพื่อให้ก้าวทันกับสถานการณ์ที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา โดยเนื้อหาดังกล่าวมาจากผลการสำรวจของ PwC’s Playing their hand ที่ได้กล่าวไปในครั้งก่อน

แม้ว่าผลสำรวจดังกล่าวอาจบอกไว้ว่าเป็นปัจจัยสำหรับปี 2556 แต่ผู้เขียนเห็นว่าสามารถนำไปปรับใช้กับธุรกิจได้ตลอดเวลา ดังนั้น สัปดาห์นี้จะมาต่อในอีก 3 ปัจจัยที่เหลือเพื่อให้ทุกท่านนำไปประยุกต์ใช้กับธุรกิจได้ตามความเหมาะสม เพื่อความสำเร็จและยั่งยืน

3.การสร้างกลไกในการรักษาและดึงดูดคนเก่ง (Talent) การที่ธุรกิจใดๆ จะเติบโตประสบความสำเร็จต้องอาศัย “คน” ซึ่งเป็นรากฐานของการพัฒนาความสามารถในการแข่งขัน ประเด็น Talent War จะยิ่งเข้ามามีบทบาทมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามที่ประเทศไทยกำลังจะเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของ AEC ในปลายปี 2558

4.การวางแผนสืบทอดกิจการ (Succession Planning) ปัญหาที่พบบ่อยครั้งในประเด็นนี้คือ บริษัทขาดการจัดการด้าน “กระบวนการ” ที่ดี ก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการเติบโตของธุรกิจในระยะยาว แม้ในบางครั้งผลกระทบอาจจะมองไม่เห็นได้ในทันที เมื่อเป็นเช่นนี้ กิจการครอบครัวจะต้องให้ความสำคัญกับการวางแผนตั้งแต่เนิ่นๆ โดยเน้นในเรื่องหลักๆ ได้แก่ การสร้างภาวะผู้นำในทุกระดับ การพัฒนาผู้นำรุ่นใหม่เพื่อรองรับการวางแผนสืบทอดตำแหน่ง การบริหารจัดการคนเก่ง มีแผนสร้างคนให้เติบโตในทางเดินทางอาชีพอย่างชัดเจน และเน้นย้ำความผูกพันระหว่างคนกับองค์กร ซึ่งถือเป็นประเด็นต่อเนื่องจากการสร้างและพัฒนาคนในองค์กร

5.การขยายกิจการไปในต่างประเทศ (International Expansion) คำว่า โกอินเตอร์ ดูเหมือนจะกลายเป็นคำพูดติดปากของภาคธุรกิจไทยไปเรียบร้อยแล้ว โดยเฉพาะในยามที่เรากำลังมุ่งไปสู่การรวมตัวเป็นประชาคมอาเซียน ขณะที่หน่วยงานภาครัฐได้มีการดำเนินการหลายด้านเพื่อที่จะทำให้อาเซียนรวมตัวกันเป็นประชาคมทั้งในมิติของประชาชน สังคม วัฒนธรรม และเศรษฐกิจเข้าด้วยกัน

ในส่วนของภาคธุรกิจ เราเห็นสัญญาณการเคลื่อนย้ายของเงินลงทุนของบริษัทไทยที่ต้องการต่อยอดทางธุรกิจ ขยายกำลังการผลิต หรือกระจายความเสี่ยงไปยังประเทศเพื่อนบ้าน เช่น กลุ่มประเทศ CLMV (กัมพูชา ลาว พม่า และเวียดนาม) ซึ่งแนวโน้มการหาพันธมิตรทางธุรกิจ หรือการควบรวมในภูมิภาคน่าจะมีมากขึ้นในอีก 23 ปีข้างหน้า และผลักดันให้ธุรกิจครอบครัวไทยกลายเป็น Multinational Firm มากขึ้น

การก้าวเข้าสู่เออีซี ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของผู้ประกอบการธุรกิจไทยและอาเซียนในการก้าวสู่เวทีโลก ขณะเดียวกันก็เป็นการเปิดบ้านต้อนรับผู้ประกอบการจากทั่วโลกที่จะขยายการลงทุนเข้าสู่ไทยเช่นเดียวกัน ฉะนั้น การเดินหน้ารุกและตั้งรับในครั้งนี้ทำให้ผู้ประกอบการธุรกิจ ไม่ว่าเล็ก กลาง ใหญ่ ต้องมีการพัฒนาที่ไม่หยุดนิ่ง ขยายตลาดไปยังต่างประเทศต่อเนื่องด้วยนวัตกรรมและเทคโนโลยีใหม่ๆ ตอบโจทย์ความต้องการของลูกค้าแต่ละกลุ่มเป้าหมาย และเน้นการบริการเพื่อรักษาฐานลูกค้าเดิมและสร้างลูกค้าใหม่ๆ มากขึ้น