กับดักเอสเอ็มอี

ในปีนี้ภาคธุรกิจผู้ประกอบการรายย่อย หรือเอสเอ็มอีไทย ค่อนข้างตื่นตัวกันมากเมื่อเทียบกับในช่วงหลายปีก่อนหน้านี้ ด้วยส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเงื่อนไขเวลาที่เหลืออีกไม่ถึง 2 ปีนับจากนี้ ที่ 10 ชาติอาเซียนกำลังเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (เออีซี) ในช่วงปลายปี 2558 ซึ่งนั่นหมายถึงโอกาสทางการตลาดเดียวกันจากจำนวนผู้บริโภคเฉียด 600 ล้านคน

อย่างไรก็ตาม มีเอสเอ็มอีด้านอาหารรายหนึ่งได้ให้ข้อมูลที่น่าสนใจว่า นอกจากการปรับตัวหรือเตรียมความพร้อมเพื่อทำตลาดอาเซียนซึ่งเป็นเรื่องที่ค่อนข้างใหญ่สำหรับเอสเอ็มอีรายเล็กๆ ที่กำลังจะเติบโตแล้ว ขณะเดียวกันการทำตลาดในประเทศก็มีปัญหาอุปสรรคที่มีผลต่อการดำเนินธุรกิจด้วยเช่นกัน โดยเฉพาะเงินทุนเพื่อหมุนเวียนกิจการเมื่อธุรกิจกำลังเติบโต

ทั้งนี้ หากต้นทุนธุรกิจสูงก็มีผลต่อการกำหนดราคาสินค้าของเจ้าของสินค้าด้วยเช่นกัน ซึ่งเจ้าของธุรกิจเอสเอ็มอีรายเดิมบอกว่า ปัจจุบันห้างค้าปลีกขนาดใหญ่แบรนด์ต่างประเทศที่มีสาขาให้บริการจำนวนมากในไทยนั้น เป็นกับดักทางธุรกิจใหญ่ที่สกัดให้เอสเอ็มอีไทยแคระแกร็น

เนื่องจากต้นทุนการนำสินค้าเข้าไปวางจำหน่ายภายในห้างค้าปลีกรายดังกล่าว ที่มีการเรียกเก็บกำไรจากสินค้า (ฟรอนต์ มาร์จิน) ตั้งแต่อัตรา 49% และ 30% หรือมีร้านค้าปลีกบางค่ายเรียกเก็บ 40% ซึ่งเป็นอัตราที่สูงและมีผลต่อต้นทุนของเจ้าของสินค้ารายเล็กๆ มาก ที่ทำให้ต้องไปบวกเป็นราคาขายสินค้า

นั่นเป็นส่วนหนึ่งของที่มาว่า ทำไมคนไทยกินของแพงสูงเกินกว่าราคาผลิตจริง