บันเทิงลาว

ธุรกิจสื่อในประเทศลาวได้รับอิทธิพลจากประเทศไทยค่อนข้างมาก เพราะคนลาวรับสื่อความบันเทิงจากประเทศไทยได้โดยตรง ทำให้มีความชื่นชอบที่ใกล้เคียงกัน รวมถึงมีคนไทยเข้าไปทำธุรกิจสื่อในลาวผลิตรายการโทรทัศน์ให้คนลาวรับชมเช่นเดียวกัน

รัตติพร ณ นคร ผู้จัดการด้านรายการ ช่องเอ็มวีลาว กล่าวว่า ในประเทศไทยบริษัททำธุรกิจรายการทีวีช่องเอ็มวีทีวีถ่ายทอดเป็นช่องโทรทัศน์ดาวเทียมในเมืองไทย และได้เข้ามาทำธุรกิจโทรทัศน์ในประเทศลาวโดยได้รับสัมปทานคลื่น 30 ปี จากรัฐบาลลาว ทำฟรีทีวีภายใต้ช่องเอ็มวีลาว

ในบริษัทมีคนไทย 5 คน และมีพนักงานท้องถิ่นอีก 50 คน ประจำสถานี เพื่อผลิตรายการโทรทัศน์ตลอด 24 ชั่วโมง เป็นรายการประเภทวาไรตี้และบันเทิง โดยคนลาวสามารถรับชมผ่านเสาหนวดกุ้งและแอพพลิเคชันในโทรศัพท์มือถือได้ตลอด 24 ชั่วโมง

การทำงานในประเทศลาว คนไทยจะทำหน้าที่คล้ายเป็นพี่เลี้ยงคอยดูแลในภาพรวม ทำงานเบื้องหลัง ส่วนคนลาวจะเป็นผู้ลงมือทำรายการ เป็นพิธีกร โดยแบ่งการทำงานได้เป็น 3 ส่วน ได้แก่ การทำงานในฝ่ายการผลิต คิดโครงสร้างรายการ การทำในฝ่ายภาพยนตร์ ซึ่งบริษัทมีลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ โดยเอามาจากประเทศไทยและเอามาพากย์เป็นภาษาลาวเพื่อออกอากาศ และการดูแลการออกอากาศให้เป็นไปตามคอนเซปต์ที่กำหนดไว้

ขณะที่ลักษณะรายการบันเทิงพยายามที่จะไม่ทำให้แตกต่างจากประเทศไทยมากนัก แต่ทางลาวยังคงมีกรอบของวัฒนธรรมที่ต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด เช่น การใช้ภาษาต้องใช้ภาษาลาวเท่านั้น รวมถึงการแต่งตัวที่ต้องนุ่งซิ่นและชุดของท้องถิ่นออกรายการ นอกจากนี้ มีรายการบางประเภทที่ไม่สามารถออกอากาศได้ เช่น รายการประเภทความเชื่อดูดวง ภาพยนตร์ที่แสดงถึงความรุนแรง และภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องกับลัทธิความเชื่อ

รายการบันเทิงส่วนใหญ่ก็คล้ายกับไทย โดยจะพยายามทำให้แตกต่างจากรายการที่ทางประเทศลาวมีอยู่ เช่น รายการข่าว แฟชั่นผู้หญิง รวมถึงมีรายการถ่ายทอดสด 6 รายการต่อวัน

“ทำงานที่ลาวมีโจทย์อยู่ว่าจะทำอย่างไรให้คนหันมาดูทีวีลาว เพราะคนที่นี่ชอบดูทีวีไทย ขณะเดียวกันต้องยอมรับว่าคนลาวที่ทำงานอยู่ในสาขานี้ทำงานเพราะใจรัก อยากทำ ทำให้ทักษะการทำงานยังมีไม่มาก คนมาทำงานต้องอดทน พยายามอธิบาย และถ่ายทอดความรู้ให้คนท้องถิ่นเข้าใจ” รัตติพร กล่าว

สำหรับเทรนด์รายการบันเทิงที่คนลาวชื่นชอบ หรือสิ่งที่วัยรุ่นลาวนิยมก็คล้ายกับคนไทย วัยรุ่นลาวนิยมเล่นเครือข่ายสังคมออนไลน์ (โซเชียลเน็ตเวิร์ก) อย่างเฟซบุ๊ก รวมถึงนิยมเล่นอูคูเลเล่ร้องเพลง และชอบเดินที่ตลาดริมโขง ซึ่งเป็นถนนคนเดินที่วัยรุ่นนิยมไปเดิน ส่วนเพลงลาวต่างจากเพลงไทย ที่นิยมออกเป็นอัลบั้มแต่ทางลาวจะออกเพลงเป็นซิงเกิลหรือออกทีละเพลง โดยค่ายเพลงที่เป็นที่นิยม ได้แก่ อินดี้เรคคอร์ด ลาวอาร์ทมีเดีย และเคพีวาย เป็นต้น

ด้านรายการโทรทัศน์ลาวก็มีละคร มีซิตคอม ละครวิทยุ ละครเวที เหมือนไทย มีการจัดงาน “งานนาคคำ” หรืองานประกาศผลรางวัลในวงการบันเทิงเหมือนกัน และมีรายการเรียลิตีที่เอาเทปมาออกอากาศ รวมถึงรายการประกวดร้องเพลงต่างๆ

จะเห็นว่าไม่ว่าวัยรุ่นจากชาติไหนก็มีความชื่นชอบที่คล้ายคลึงกัน เพราะเทคโนโลยีการสื่อสารที่เชื่อมโยงกัน เพียงแต่มีความแตกต่างด้านวัฒนธรรมของแต่ละประเทศที่เป็นตัวสร้างความหลากหลายเท่านั้น