กู้วัตถุประสงค์ไม่ชัด...เตะแบบนี้มีสิทธิล้มสูง

หลังจากที่ได้เคยเล่าประสบการณ์ที่ผมเคยพบเจอจากการมาขอสินเชื่อของผู้ประกอบการทั้งในเรื่องของการเดินบัญชีและการกู้เกินตัวไปแล้วในฉบับก่อนๆ ที่จริงแล้วยังมีปัจจัยอีกหลายอย่างที่ทำให้ผู้ประกอบการจำนวนมากกู้ไม่ผ่านหรือชกตกรอบ ทั้งที่เกิดจากความประมาทพลาดพลั้ง ความไม่รู้เป้าหมายแน่ชัดและความไม่สมเหตุสมผลต่างๆ

วันนี้ในฐานะพี่เลี้ยงเอสเอ็มอีผมขอเล่าประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องตกรอบเพราะวัตถุประสงค์ไม่ชัดเจนหรือผิดวัตถุประสงค์ คือ ยื่นกู้ด้วยเป้าหมายของโครงการที่ไม่ชัดเจน หรือเจ้าของกิจการตัดสินใจไม่แน่นอนว่าจะนำสินเชื่อนั้นไปลงทุนในสินทรัพย์อะไรอย่างไร ถ้าเปรียบเป็นมวยก็คือมวยที่เตะแบบตั้งท่าและทรงตัวไม่ดีครับ เตะแบบนี้มีสิทธิล้มสูง บ้างก็โดนไถนาหรือโดนคู่ต่อสู้จับขาแล้วดันให้ล้มเหมือนคนไถนา พลาดท่าเสียทีเลยทีเดียว

การกู้เงินก็ไม่ต่างจากกระบวนการอื่นๆ ในการทำธุรกิจของผู้ประกอบการ ที่ต้องเริ่มต้นด้วยวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนว่าจะกู้ไปทำอะไร จำนวนเท่าไร เพื่อที่แบงก์จะได้คำนวณได้ว่า ลูกค้าจะมีรายได้ที่เพียงพอที่จะชำระเงินต้นและดอกเบี้ยได้ตลอดรอดฝั่งหรือไม่

มีเคสหนึ่งที่ผมเคยเจอ เป็นเสี่ยทำธุรกิจโรงงานปลากระป๋องในย่านปริมณฑล มีวงเงินสินเชื่อกับธนาคารอยู่แล้ว ครั้งนี้เสี่ยมาขอกู้สินเชื่อระยะยาวกับธนาคาร 100 ล้านบาท โดยแจ้งกับทางเจ้าหน้าที่สินเชื่อหรือพี่เลี้ยงเอสเอ็มอีของเราว่ากู้เพื่อไปเพิ่มไลน์การผลิตปลากระป๋องจาก 3 ไลน์ เป็น 4 ไลน์ แต่เมื่อพี่เลี้ยงของเราสอบถามข้อมูลเรื่องไลน์การผลิตว่าจะลงทุนเครื่องจักรเท่าไร อย่างไร ซื้อจากไหน เมื่อลงทุนแล้วจะได้ผลผลิตที่เพิ่มขึ้นเท่าไร อย่างไร ตลอดจนขอดูเอกสารสัญญาซื้อเครื่องจักร เสี่ยท่านนี้กลับให้ข้อมูลได้ไม่ชัดเจน เรียกได้ว่าค่อนข้างมั่ว พี่เลี้ยงของเรามีประสบการณ์ก็รู้เลยว่า เสี่ยต้องปิดบังวัตถุประสงค์ในการกู้ และเป็นการยื่นกู้ที่มีวัตถุประสงค์ไม่ชัดเจน

พี่เลี้ยงเอสเอ็มอีที่มีประสบการณ์มักจะตรวจสอบพบเสมอเพราะความไม่สมเหตุสมผลของข้อมูลต่างๆจะฟ้องขึ้นมาเอง พี่เลี้ยงของเราก็คุยกับลูกค้าขอให้แจ้งวัตถุประสงค์ที่ต้องการจริงๆ มา เมื่อพูดคุยกันก็เลยทราบว่ามีคนรู้จักมาเสนอปล่อยที่แปลงสวยให้เสี่ยแปลงหนึ่ง เสี่ยเห็นทำเลสวยเลยอยากซื้อไว้กะถ้าไม่ขายต่อก็จะลงทุนทำคอนโด พี่เลี้ยงเลยแนะนำให้เสี่ยไปตัดสินใจดีๆ ว่าจะกู้เพื่อไปพัฒนาที่ดินทำอะไร แล้วค่อยมากู้ใหม่ให้ถูกวัตถุประสงค์ครับ

ในมุมมองของธนาคารนั้น ธนาคารจะให้ความสำคัญกับวัตถุประสงค์ของการกู้มาก กรณีเสี่ยปลากระป๋องหากเสี่ยนำเงินที่ได้มาจากการขอสินเชื่อไปซื้อที่แล้วไม่สามารถพัฒนาได้ตามวัตถุประสงค์ เงินก็จะจม และเสี่ยก็อาจไม่มีเงินมาผ่อนชำระสินเชื่อก้อนนี้ต่อไป ผลเสียหายก็จะตกกับทั้งธนาคารและทั้งเสี่ย ในขณะที่การพิจารณากรณีที่นำเงินไปลงที่ไลน์การผลิต รายได้ที่พอกพูนมาก็จะถูกคำนวณมาเป็นความสามารถในการชำระหนี้ที่ต่างกัน

ตัวอย่างเคสที่เจอบ่อยๆ ก็เช่น การขอวงเงินหมุนเวียน อย่าง O/D, P/N ที่ผิดวัตถุประสงค์ บ้างก็หวังจะเอาไปปล่อยเก็บดอกต่อ เอาไปซื้อที่ ซื้อรถ หรือเอาไปเป็นเงินสำรองไว้เฉยๆ แต่อย่างที่ผมบอกว่า อย่างไรก็ตามทุกสิ่งทุกอย่างต้องได้รับการพิจารณาตามสมการที่สมเหตุสมผล การพิจารณาว่า ลูกค้ารายหนึ่งสามารถขอสินเชื่อหมุนเวียนได้เท่าไร เราจะพิจารณาหลายปัจจัย ได้แก่ การหมุนเวียนเดินบัญชีในปัจจุบัน สต๊อกสินค้า ลูกหนี้การค้า เป็นต้น

ดังนั้น สิ่งที่ผู้ประกอบการควรทำ ก็คือ แจ้งวัตถุประสงค์และข้อเท็จจริงกับเจ้าหน้าที่สินเชื่อหรือพี่เลี้ยงเอสเอ็มอี เพื่อที่เราจะได้ช่วยกันคิดอ่าน เจ้าหน้าที่สินเชื่อหรือพี่เลี้ยงที่ดีนั้นจะรอบรู้และพร้อมที่จะช่วยเหลือแก้ไขปัญหาของลูกค้าเพื่อให้ธุรกิจของลูกค้าเติบโตไปพร้อมๆ กับธนาคาร เหมือนดังพี่เลี้ยงที่อยากให้นักชกพิชิตทุกเวทีและเติบโตไปด้วยกันครับ