อย่าทอดทิ้งผู้ประกอบการ

.....สุรชัย กำพลานนท์วัฒน์

ผ่านไปเดือนเศษแล้วกับความวุ่นวายทางการเมืองที่ยังไม่รู้ว่าจะจบลงเมื่อไหร่ จะออกหัว...ออกก้อยหรือออกกลาง!!

ยังไม่มีใครรู้ว่าจากนี้ต่อไปอะไรจะเกิดขึ้นอีก ที่รู้แน่ๆ เหตุการณ์ที่ยังไม่สะเด็ดน้ำครั้งนี้ได้สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงกับประเทศสยามของเรารุนแรงที่สุดในรอบหลายสิบปี มีทั้งคนบาดเจ็บนับพัน มีทั้งคนล้มตายหลายสิบ และที่น่ากังวลอย่างมากตามมาก็คือ...กำลังมีคนที่ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเหตุการณ์ครั้งนี้ ซึ่งก็คือบรรดาพ่อค้าแม่ขายผู้ประกอบการหาเช้ากินค่ำ หาค่ำกินเช้า กำลังจะล้มตายทางธุรกิจอีกนับไม่ถ้วน!!

ล้มตายทางธุรกิจ...หมายถึง เจ๊ง ขาดทุน และต้องเลิกกิจการ...ในที่สุด!!

มีใครเคยคิดบ้างมั้ยครับว่า ใจกลางเศรษฐกิจของกรุงเทพมหานครไม่ว่าจะเป็นย่านประตูน้ำ ราชประสงค์ เพลินจิต สยามสแควร์ มาบุญครอง

ทำเลทอง...ที่ใครๆ ก็อยากจับจองเปิดร้านเปิดกิจการนั้น ในวันนี้จะกลายสภาพเป็น...ทำเลเทา...เหงาเป็นป่าช้าค้าขายไม่ได้ ห้างสรรพสินค้ายักษ์ใหญ่ที่เรียงรายทุกถนนซึ่งในแต่ละห้างก็มีผู้ประกอบการรายย่อยมากมายที่ต่างก็พยายามแย่งกันเข้าไปปักหลักทำมาค้าขาย ต้องสู้ต้องจ่ายค่าเช่าแสนแพง แต่ทุกวันนี้ห้างเปิดไม่ได้ บางห้างทำได้แค่ลักปิดลักเปิดตามยถากรรม เกือบเดือนที่เป็นแบบนั้นมันทำให้คนเช่าพื้นที่ค้าขายในห้างแทบสิ้นเนื้อประดาตัว!!

ถ้าจะสำรวจนับจำนวนผู้ประกอบการเอสเอ็มอีที่อยู่ในห้างใหญ่ๆ ทั้งหลาย และรวมถึงร้านค้ายิบย่อยด้านนอกรวมตลอดถึงบรรดาพ่อค้าแม่ขายแผงลอยรถเข็นริมถนน ปนๆ กันคาดว่าน่าจะมีเป็นหมื่นหรือหลายหมื่นราย

คนเล่านี้ล่ะครับที่กำลังจะ...ล้มตายทางธุรกิจ!!

ร้านหนึ่งล้มตาย คนให้เช่าพื้นที่ก็เดือดร้อน ลูกน้องลูกจ้างก็เสียหาย คู่ค้าเจ้าหนี้ก็วุ่นวาย ครอบครัวญาติมิตรที่หวังพึ่งพารายได้เลี้ยงปากท้องก็อยู่ไม่ได้ กระทบต่อห่วงโซ่ชีวิตอย่างรุนแรงและยาวนาน

นาทีนี้ไม่มีใครที่จะหยิบยื่นความช่วยเหลือให้พวกเขาเหล่านั้นได้เท่ากับ...รัฐบาล แม้รู้ว่ารัฐบาลกำลังยุ่ง แต่ยังไงๆ ก็ต้องนึกถึงรัฐบาลอยู่วันยังค่ำล่ะครับ

ผมอยากเสนอให้รัฐเข้ามาช่วยเหลือผู้ประกอบการที่ได้รับผลกระทบในครั้งนี้โดยด่วน คงต้องแยกแยะแยกทำกันไประหว่างแก้ปัญหาการเมืองกับแก้ปัญหาเศรษฐกิจ รัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจท่านต้องยื่นมือมาช่วยเรื่องนี้นะครับ

ทางหนึ่ง...ควรหาทางจะช่วยเหลือด้านการเงินให้ผู้ประกอบการก่อนจะขาดใจ ทุกวันนี้ค้าขายไม่ได้ ทุนหายกำไรหดหมดสภาพคล่อง ต้องรีบหาเงินทุนดอกเบี้ยต่ำๆ หรือตั้งกองทุนอะไรก็ได้มาอุดหนุนจุนเจือ ใครที่ติดค้างเป็นหนี้ก็หาทางผ่อนผันผ่อนปรนก่อนกลายเป็นหนี้เสียทั้งหมด กฎเกณฑ์อะไรที่ปรับลดหดลงบ้างก็ต้องรีบแก้ ถือจังหวะเหตุการณ์ไม่ปกติคุยกับแบงก์ชาติให้เข้าใจ ช่วยเคลียร์หนี้เก่าและหาเงินใหม่อัดฉีดลดไข้ให้ผู้ประกอบการกลุ่มนี้โดยเร็วที่สุด

ทางหนึ่ง..ควรหาทางช่วยเหลือด้านการตลาดให้มีโอกาสขายของได้บ้าง สถานการณ์ขณะนี้ผู้ประกอบการจะปักหลักรอลุ้นให้กลับมาค้าขายได้เหมือนเดิมก็ไม่รู้จะอีกนานแค่ไหน ครั้นจะย้ายทำเลเปลี่ยนสถานที่ใหม่ก็ไม่ได้ทำกันง่ายๆ งานนี้นึกถึง...กทม. ซึ่งมีที่มีทางมากมายในกรุงเทพฯ น่าจะออกทุนออกแรงจัดหาสถานที่หรือจัดมหกรรมให้ผู้ค้าเหล่านั้นผ่องถ่ายมาขายของเพิ่มช่องทางตลาดทดแทนกันบ้าง หรืออย่างในกระทรวงใหญ่ๆ ทั้งกระทรวงพาณิชย์ กระทรวงสาธารณสุข กระทรวงอุตสาหกรรม รวมทั้งศูนย์ราชการถนนแจ้งวัฒนะ ทำตลาดนัดขนาดใหญ่ช่วยดึงพ่อค้าแม่ขายที่เดือดร้อนไปค้าขายบ้าง เจ้ากระทรวงก็จะกลายเป็น...ฮีโร่ในดวงใจทันที

ถ้ากลัวว่าจะเจอลูกมั่วดูแลกันไม่ทั่วถึง ก็ขอแนะนำให้มีการลงทะเบียนผู้ประกอบการที่ได้รับความเดือดร้อนจากเหตุการณ์ครั้งนี้ให้เป็นระบบ มีคณะกรรมการมาทำโครงการนี้โดยเฉพาะก็จะเป็นผลงานรัฐบาลอีกด้านที่ให้ความห่วงใย...ไม่ทอดทิ้งกัน!!

ช่วยคนในยามทุกข์ยากนั้น..ท่านจะอยู่ในใจเขาตลอดไปนะครับ