รัฐVSกม.คุ้มครองข้อมูล

แม้กระแสความนิยมในการทำธุรกรรมออนไลน์กำลังเป็นเทรนด์ที่ได้รับความนิยมทั่วโลก เห็นได้ชัดเจนจากเว็บขายของชื่อดังอย่าง อีเบย์ อะเมซอน รวมไปถึงธนาคารต่างๆ ที่เพิ่มช่องทางอีแบงก์กิ้ง เพื่อช่วยลดขั้นตอนการทำธุรกรรมทางเคาน์เตอร์และยังช่วยประหยัดเวลาการเดินทางของผู้ใช้บริการอย่างพวกเราลงไปได้มากโข

ทว่า ในประเทศไทย การทำธุรกรรมออนไลน์กลับไม่ได้รับความนิยมเหมือนกับประเทศอื่นๆ ทั้งที่ภาคเอกชน ผู้ประกอบการเอสเอ็มอีพยายามโปรโมตตัวเองอย่างต่อเนื่อง แต่กลับมี “ตัวถ่วง” ที่สำคัญในเรื่องของความปลอดภัยในการปกป้องข้อมูลส่วนบุคคล โดยเฉพาะความไม่แข็งแรงของกฎหมาย

สิ่งที่เห็นได้ชัดเจน คือ ทุกวันนี้เกือบ 100% ของผู้ใช้โทรศัพท์มือถือโดนตัวแทนบัตรเครดิต ประกันชีวิต รุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวด้วยการกระหน่ำโทรหาเพื่อชักชวนให้สมัครเข้าใช้บริการ โดยไม่สนใจว่า ณ เวลานั้น จะเป็นเวลาทำงานหรือเวลาพักผ่อน ซึ่งสิ่งที่เป็นประเด็นคือ เหตุใดตัวแทนเหล่านี้จึงมีเบอร์โทรศัพท์มือถือและบุกประชิดเข้าถึงตัวบุคคลได้มากขนาดนี้

ดังนั้น หากมีกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล จะเป็นปราการด่านแรกที่ช่วยไม่ให้ข้อมูลที่เป็นข้อมูลสำคัญเฉพาะตัวถูกเปิดเผยหรือเข้าถึงได้ ซึ่งที่ผ่านมาเคยมีความพยายามในการผลักดันกฎหมายในลักษณะนี้ แต่ความพยายามกลับไม่ต่อเนื่องจากการเมืองที่เปลี่ยนแปลงบ่อย

ถึงเวลาหรือยังที่ภาครัฐควรจะผลักดันสิ่งที่เป็นประโยชน์กับประชาชนอย่างจริงจัง อย่ามองผ่านเพราะเห็นว่าเป็นเรื่องไกลตัว ทั้งที่ข้อมูลส่วนบุคคลควรเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรกที่รัฐควรต้องคุ้มครอง หรือต้องรอให้ประชาชนทั้งประเทศถูกแฮ็กข้อมูลเหมือนเว็บไซต์สำนักนายกรัฐมนตรีเสียก่อน รัฐบาลจึงจะ “ตื่นตัว” และลุกขึ้นมาเดินหน้าผลักดันอย่างเต็มที่