ไม่อยาก...ก็ต้องเรียน

ช่วงนี้ได้ยินคนหยิบยกเรื่องทักษะภาษาอังกฤษของคนไทยมาพูดกันมาก ซึ่งหากดูจากสถิติของการสอบโทเฟล (TOEFL iBT) ในปี 2555 พบว่าคะแนนของชาวไทยอยู่ที่อันดับ 3 ของภูมิภาค แต่อย่าเพิ่งดีใจไปนะคะ เพราะอันดับนี้นับมาจากท้ายแถว โดยไม่รวมบรูไนที่ไม่มีข้อมูล

ขณะที่หากดูจากระดับความคล่องแคล่วในการใช้ภาษาอังกฤษจากดัชนี EF English Proficiency ปีเดียวกัน พบว่าคะแนนเฉลี่ยของไทยอยู่ที่ 44.36 ซึ่งถือว่าต่ำมาก ส่วนชาวสิงคโปร์และมาเลเซียถูกระบุว่า มีความคล่องแคล่วในการใช้ภาษาในระดับสูง ซึ่งสองประเทศนี้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการด้วย

แม้ว่าดูจากคะแนน สิงคโปร์และมาเลเซียถือว่าใช้ภาษาอังกฤษในระดับดี แต่สองประเทศนี้ก็ยังเดินหน้าพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อพัฒนาศักยภาพต่อไป โดยรัฐบาลสิงคโปร์ได้ออกแคมเปญกระตุ้นให้ชาวสิงคโปร์พูดภาษาอังกฤษให้ถูกหลักไวยากรณ์ ซึ่งเป้าหมายหลักตอนนี้ก็คือ กลุ่มชาวสิงคโปร์เชื้อสายทมิฬในย่านลิตเติล อินเดีย โดยเฉพาะคนหนุ่มสาวอายุ 2029 ปีค่ะ

การรณรงค์นี้เริ่มจากแจกจ่ายแก้วกาแฟใบใหญ่ 1 หมื่นใบ ไปตามร้านอาหาร คอฟฟี่ ช็อป ซุ้มขายอาหารและเครื่องดื่ม ในเขตดังกล่าว แก้วเหล่านี้มีดีไซน์แตกต่างกัน 10 แบบ มีลวดลายบอกเคล็ดลับและกระตุ้นให้เห็นความสำคัญของภาษาอังกฤษ ส่วนวิธีนี้จะได้ผลแค่ไหนคงต้องตามดูกันต่อไป

ข้างฟากฝั่งมาเลเซีย ก็มีคนออกมาเรียกร้องให้มีโรงเรียนที่มีการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษ หรือเรียกว่า English Medium School สำหรับเด็กจากทุกชนชั้น ไม่ใช่ว่าต้องคนรวยเท่านั้นถึงจะเรียนได้ ซึ่งเหล่านักการศึกษาต่างออกโรงหนุนแนวคิดนี้กันเต็มที่ เพราะพวกเขามองว่าการใช้ภาษาอังกฤษได้ดีนั้น ไม่ใช่แค่ช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันเท่านั้นค่ะ แต่ยังช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งของชาติในภาพรวมด้วย

นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ของมาเลเซียคนหนึ่งถึงกับออกมาชี้ว่า การอ่อนภาษาอังกฤษกำลังส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างมาเลเซียและประเทศอื่นๆ พร้อมกับยกตัวอย่างกันให้เห็นชัดๆ ด้วยค่ะว่า ตอนนี้นักการทูตชาวมาเลย์หลายต่อหลายคนไม่ได้เขียนพูดอังกฤษดีเยี่ยมเหมือนคนรุ่นก่อนๆ ซึ่งจุดนี้เองทำให้เจ้าหน้าที่ชาวมาเลย์ไม่สามารถพูดคุยหารือกับเจ้าหน้าที่ของชาติอื่นๆ เรื่องนโยบายหรือประเด็นอื่นๆ ที่มีความสำคัญต่อมาเลเซียได้อย่างมีประสิทธิภาพเท่าที่ควร

สวนทางกับนักการทูตของชาติเอเชียอื่นๆ ที่กำลังเร่งพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษอย่างเข้มข้น โดยนับถึงทุกวันนี้ ก็ต้องยอมรับกันค่ะว่า ภาษาอังกฤษยังคงเป็นภาษาที่สำคัญที่สุดในวงการทูตทั่วโลก

ขณะที่ในระดับคนทั่วไป การใช้ภาษาอังกฤษได้ดีจะช่วยเพิ่มโอกาสในการหางาน โดยเฉพาะในยุคที่นายจ้างทั่วโลกเห็นตรงกันว่าปัญหาหนึ่งของแรงงาน คือ ขาดทักษะภาษาอังกฤษนั่นเอง

มองไปที่เพื่อนบ้านแล้วได้ย้อนมาดูไทย ก็ขอตบท้ายด้วยคำพูดของนายแบงก์ชาวไทยที่ไปทำงานในประเทศแถบอาเซียนที่ว่า “ภาษาอังกฤษสำคัญมาก ไม่อยากเรียนก็ต้องเรียน” ค่ะ