คอร์รัปชั่น

พูดถึงสิทธิมนุษยชน หลายคนอาจส่ายหน้า เพราะคิดว่าเป็นเรื่องไกลตัว เป็นเรื่องของคนด้อยสิทธิในสังคม แรงงานต่างด้าว หรือเหยื่อการค้ามนุษย์

แต่จริงๆ แล้ว สิทธิมนุษยชน คือ เรื่องของชีวิตเกี่ยวข้องกับคนเราตั้งแต่เกิดจนถึงตาย บางทียังเลยไปถึงช่วงหลังตายด้วย

อาจารย์ศรีประภา เพชรมีศรี คนที่ทำงานด้านสิทธิมนุษยชนมานานหลายสิบปี เล่าว่า มีหลายประเด็นในสังคม รวมถึงปัญหาใหญ่อย่าง “คอร์รัปชั่น” ที่ประเทศสมาชิกอาเซียนเชื่อว่าไม่ใช่การละเมิดสิทธิมนุษยชน

ทั้งที่หากมองกันให้ลึกซึ้งแล้ว จะเห็นได้ว่า ปัญหาคอร์รัปชั่น เป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนในตัวเอง เพราะเป็นการลิดรอนสิทธิของผู้อื่นอีกทั้งยังนำไปสู่การละเมิดสิทธิมนุษยชนอีกหลายเรื่อง

ตัวอย่างเช่น หน่วยงานประกาศว่าจัดสรรงบประมาณ 14 ล้านบาท สร้างสะพานลอย 1 แห่ง ทั้งที่ความเป็นจริงอาจใช้เงินไม่ถึง 5 ล้านบาทด้วยซ้ำ ส่วนเงินที่เหลือจะไปตกอยู่แถวไหน คนในวงการน่าจะรู้ดี

การคอร์รัปชั่นด้านโครงสร้างพื้นฐาน นอกจากเคยสร้างอนุสาวรีย์แท่งซีเมนต์ไว้ประจานให้อับอายแล้ว หลายครั้งการก่อสร้างที่ไร้มาตรฐานทำให้ชีวิตและทรัพย์สินของคนตกอยู่ในอันตรายด้วย

นอกจากไทยแล้ว หลายประเทศในอาเซียนขึ้นชื่อเรื่องคอร์รัปชั่นไม่แพ้กัน แถมบางประเทศเรียกการเก็บเงินใต้โต๊ะแบบเก๋ๆ ว่า Relationship Fee

ส่วนบางประเทศ อย่าง ฟิลิปปินส์ ถึงกับมีพจนานุกรมรวมศัพท์คอร์รัปชั่นขายกันเลยทีเดียว สะท้อนว่าปัญหานี้ถึงขึ้นรุนแรงมากๆ และปัญหานี้ทำให้การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของฟิลิปปินส์เดินไปได้ช้ากว่าที่ควร ตัวอย่างเช่น สร้างส่วนต่อเติมอาคารผู้โดยสารในสนามบินเสร็จแล้ว แต่ยังเปิดใช้ไม่ได้ เพราะผู้รับเหมายังได้รับเงินไม่ครบ ทำให้ผู้โดยสารต้องยอมรับสภาพความแออัด ล่าช้าของบริการกันไป

แต่สิ่งที่น่ากลัว น่าห่วงที่สุดของการคอร์รัปชั่นก็คือ การที่คนในสังคมมองเห็นว่า เรื่องเลวร้ายแบบนี้เป็นสิ่งธรรมดา หรือธรรมเนียมปฏิบัติไปแล้วนั่นเอง เพราะเมื่อไหร่ที่มองเป็น ของธรรมดา ก็ย่อมไม่เห็นว่า นี่คือ ปัญหา ที่ต้องแก้ไขอย่างจริงจังและเด็ดขาด