ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ

ศัพท์ธุรกิจฉบับนี้ ว่าด้วยศัพท์ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ เริ่มจากคำว่า APEC–AsiaPacific Economic Cooperation หมายถึง ความร่วมมือทางเศรษฐกิจในเอเชียแปซิฟิก (เอเปก) ประกอบด้วยประเทศสมาชิกเขตเศรษฐกิจ จำนวน 21 ประเทศ ได้แก่ ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ บรูไน เวียดนาม สหรัฐอเมริกา แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น สาธารณรัฐประชาชนจีน จีนไทเป ฮ่องกง เม็กซิโก ปาปัวนิวกินี ชิลี รัสเซีย และเปรู

APT–ASEAN Plus Three (ASEAN+3) หมายถึงกรอบความร่วมมืออาเซียนกับประเทศจีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ เริ่มขึ้นในปลายปี 2540 หลังจากเกิดวิกฤตเศรษฐกิจในเอเชีย ประชุมสุดยอดครั้งแรกในเดือน ธ.ค. 2540 ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ร่วมมือใน 2 สาขา คือ

สาขาเศรษฐกิจและสังคม ได้แก่ ความร่วมมือในด้านเศรษฐกิจ การเงิน การคลัง การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และสังคม การพัฒนาทางด้านเทคนิคและวิทยาศาสตร์ สารสนเทศและวัฒนธรรม

สาขาการเมืองและอื่นๆ ได้แก่ ความร่วมมือด้านการเมือง ความมั่นคง และประเด็นข้ามชาติ (Transnational Issues)

การประชุมสุดยอดอาเซียน +3 เมื่อวันที่ 12 ธ.ค. 2548 ได้มีการลงนามในปฏิญญากรุงกัวลาลัมเปอร์ว่าด้วยการประชุมสุดยอดอาเซียน +3 ซึ่งกำหนดกรอบอาเซียน +3 เป็นกลไกหลักที่จะนำไปสู่การจัดตั้ง AEC

ASC–ASEAN Standing Committee หมายถึง คณะกรรมการประจำอาเซียน ประกอบด้วยเลขาธิการอาเซียน และอธิบดีกรมอาเซียนของแต่ละประเทศ ทำหน้าที่ดูแลดำเนินงาน ติดตามผล และพิจารณาทบทวนการปฏิบัติงานด้านต่างๆ ของอาเซียน n

ที่มา : กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์