นโยบายการเงิน

หนึ่งในข้อเสนอของสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) คือ ขอให้ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) เปลี่ยนนโยบายจาก Inflating Targeting ไปสู่นโยบาย Exchange Rate Targeting แทน

หากไม่ได้อยู่ในแวดวงเศรษฐกิจ อาจจะไม่รู้ว่า Exchange Rate Targeting เป็นยังไง

Exchange Rate Targeting คือ นโยบายที่พยายามรักษาค่าเงินไว้ในอัตราที่ต้องการ ซึ่งอาจจะผูกไว้กับค่าเงินสกุลหลัก หรือตะกร้าเงินก็ได้

นอกจากนี้ ยังอาจทำเป็น Currency Board ซึ่งรูปแบบนี้ประเทศไทยใช้เมื่อตอนก่อนเกิดวิกฤตการณ์การเงินในปี 2541 โดยการผูกค่าเงินไว้กับตะกร้าเงินสกุลต่างๆ และกำหนดค่าเงินที่ค่อนข้างคงที่

ซึ่งทั้ง Exchange Rate Targeting และ Inflating Targeting ต่างมีข้อดีและข้อเสียที่แตกต่างกัน

ข้อเสียของ Exchange Rate Targeting คือ จะถูกนักเก็งกำไรค่าเงินโจมตีได้ง่าย เพราะรู้เป้าหมายของค่าเงินที่ชัดเจน แต่ข้อดีคือทำให้ผู้ส่งออก หรือผู้ค้าขายเป็นเงินตราต่างประเทศ สามารถคำนวณต้นทุนได้ง่ายกว่าอัตราแลกเปลี่ยนลอยตัว

ส่วน Inflating Targeting นั้น ไม่ได้ตั้งเป้าหมายในการคงไว้ซึ่งอัตราแลกเปลี่ยน แต่การใช้นโยบายการเงินจำกัดให้อัตราเงินเฟ้ออยู่ในกรอบ (Band) ที่กำหนดคืออยู่ระหว่าง 0 ถึง 3.5% โดยใช้อัตราเงินเฟ้อพื้นฐาน (Core Inflation) เป็นตัวชี้วัด

ธปท.เชื่อว่า ถ้าสามารถควบคุมเงินเฟ้อได้แล้ว อัตราแลกเปลี่ยนจะเปลี่ยนแปลงตามปัจจัยพื้นฐาน (Fundamental Factor) และจะทำให้เศรษฐกิจเติบโตได้อย่างยั่งยืนแท้จริง