ความแตกต่าง (1)

ผลการศึกษาของ มาแชล โกลด์สมิท กรุ๊ป ระบุเกี่ยวกับสมรรถนะที่สำคัญของผู้นำที่ประสบความสำเร็จในการออกไปบริหารในต่างประเทศ คือ การให้เวลาและให้ความสำคัญกับการพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรอย่างใกล้ชิด และใช้วิธีการหลากหลายให้เหมาะสมกับความแตกต่างของผู้เรียนรู้ มากกว่าใช้วิธีการเดียว

ดิฉันขอเล่ากรณีที่พบเจอด้วยตนเอง จากที่เคยสอนบุคลากรจากหลายประเทศในห้องเรียนเดียวกัน พบว่า บุคลากรชาวสิงคโปร์ ต้องการทราบอย่างรวดเร็วว่าเรียนแล้วนำไปใช้ประโยชน์ได้อย่างไร และพวกเขากล้าแสดงความคิดเห็นโดยไม่เกรงว่าจะถูกหรือผิด ส่วนบุคลากรชาวฟิลิปปินส์ ชอบทำกิจกรรม อาสาสมัครในการมีส่วนร่วมอย่างไม่รีรอ กลุ่มนี้เรียนรู้เรื่องใหม่ๆ ได้อย่างรวดเร็วไม่ต้องอธิบายยืดยาว

ปัจจุบันการเรียนรู้ที่ดีควรผสมผสานระหว่างการเรียนรู้แบบตัวต่อตัว การเรียนรู้เป็นกลุ่ม เรียนออนไลน์ หรือส่งเสริมให้เรียนรู้ด้วยตนเอง ช่องทางการเรียนรู้ในปัจจุบันมีมากขึ้นและเปลี่ยนไป เช่นบทความใน Wikipedia ที่มีให้เราค้นหาได้ถึง 13 ล้านบทความ ด้วยภาษาที่มากกว่า 200 ภาษา มีเนื้อหาข้อมูลในรูปแบบต่างๆ ที่กดแชร์กันใน Facebook ประมาณกว่าพันล้านชิ้นในแต่ละสัปดาห์

หากเรามองว่าผู้เรียนควรเป็นศูนย์กลางของการเรียนรู้ การออกแบบการเรียนรู้โดยให้น้ำหนักไปด้านใดด้านหนึ่งอย่างเหมาะสมกับสไตล์การเรียนรู้จึงมีความสำคัญ ดิฉันขอแนะนำสไตล์การเรียนรู้สี่แบบดังนี้

แบบที่หนึ่ง ผู้เรียนนักแข่ง : ลักษณะของผู้เรียนแบบนี้มักจะอยากรู้อย่างรวดเร็วว่า อะไรคือสิ่งสำคัญในการนำไปใช้ประโยชน์ได้ อะไรที่ต้องรู้ และไม่ค่อยอดทนฟังในสิ่งที่ตนเองไม่สนใจ หากบุคลากรของท่านอยู่ในกลุ่มนี้ ควรให้พวกเขามีโอกาสเลือกหัวข้อหรือรูปแบบที่เขาสนใจก่อน ให้มีกิจกรรมแข่งขัน และยืดหยุ่นในการให้พวกเขาได้ทำโครงการหรือกิจกรรมที่ทำให้รู้สึกว่าตนเองเป็นผู้ขับเคลื่อนกิจกรรมนั้นด้วยตนเอง

แบบที่สอง ผู้เรียนนักแสดง : ลักษณะของผู้เรียนกลุ่มนี้ ชอบโต้ตอบ ชอบแสดงออก ต้องการมีส่วนร่วม ไม่ชอบการเรียนรู้แบบสื่อสารทางเดียว คือ ผู้สอนถ่ายทอดข้างเดียว พวกเขาชอบเรียนรู้เรื่องใหม่ๆ และขี้เบื่อหากได้ยินเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆ การออกแบบการเรียนรู้ให้กับกลุ่มนี้จึงควรให้เวลาให้พวกเขาได้ลงมือทำกิจกรรม สร้างสถานการณ์จำลองบางอย่าง ให้ค้นคว้าคำตอบด้วยตนเอง และให้กลับมาแสดงความคิดเห็น

แบบที่สาม ผู้เรียนนักฟัง : ลักษณะของผู้เรียนกลุ่มนี้ จะให้ความร่วมมือ ปฏิบัติตามที่บอกได้ดี แสดงถึงความตั้งใจ รับฟังผู้สอน มีใจจดจ่อได้ยาวนาน ชอบการเรียนรู้ที่คาดเดาได้ ให้คำอธิบายมีขั้นตอนชัดเจน บอกแล้วเขียนให้ดูด้วยจะยิ่งดีมาก ชอบการเรียนรู้ที่ไม่รีบเร่ง ให้เวลาในการพูดคุยแบ่งปันความเห็นในกลุ่มย่อย และการให้มีโอกาสบันทึกหรือสะท้อนความคิดเห็นในกลุ่มย่อยจะช่วยให้บุคลากรที่อยู่ในกลุ่มนี้เรียนรู้ได้ดี

แบบที่สี่ ผู้เรียนนักคิดวิเคราะห์ : ลักษณะของผู้เรียนกลุ่มนี้ มีสมาธิสูง ฟังและคิดวิเคราะห์ จดจ่อ อ่านและทำความเข้าใจ การเรียนรู้ที่ให้ข้อมูลตรงไปตรงมาเป็นระบบระเบียบ ถึงจะใช้เวลาก็ตาม จะทำให้กลุ่มนี้เรียนรู้ได้ดี พวกเขาเก็บข้อมูลปลีกย่อยได้ดี และมักจำรายละเอียดที่กลุ่มอื่นจำไม่ได้แล้ว กลุ่มนี้ไม่ชอบกิจกรรมการเรียนรู้ที่เล่นไปสนุกๆแต่ไม่มีข้อสรุปเป็นเหตุและผล

เมื่อเข้าใจความแตกต่างของสไตล์การเรียนรู้แล้ว พฤหัสหน้าเราจะมาดู ข้อดีและข้อเสียของแต่ละสไตล์ เพื่อผู้นำทุกท่านจะได้รับมือกับการพัฒนาสมรรถนะให้กับบุคลากรต่างวัฒนธรรมของท่านได้อย่างตรงจุดนะคะ