ท่องวังเวียงสัมผัสกุ้ยหลินแดนลาว

โดย...ตะวัน หวังเจริญวงศ์

การก้าวสู่ยุคโลกไร้พรมแดน กลายเป็นปัจจัยให้ผู้คนต้องใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ความเครียดและความเร่งรีบ แน่นอนว่า “ประชาคมอาเซียน” เป็นปัจจัยหนึ่งให้หลายคนใช้ชีวิต “เร็วขึ้น” เพื่อให้เวลา 24 ชั่วโมง คุ้มค่าทุกเสี้ยววินาที

ท่ามกลางโลกที่เวลาไหลเร็วเกินพอดี ยังมีพื้นที่หนึ่งในอาเซียนที่สามารถยืนหยัดอยู่ได้ ภายใต้วิถีชีวิตที่อยู่ร่วมกับประวัติศาสตร์ ธรรมชาติ และวัฒนธรรม ความเร็วที่สังคมอื่นกำหนดขึ้นจึงยังไม่สามารถทำอะไรพื้นที่แห่งนี้ เมืองวังเวียง ประเทศลาว

เมืองวังเวียง ในภาคกลางของลาวมีทิวทัศน์และธรรมชาติอุดมสมบูรณ์จนถูกเปรียบเทียบเสมือนกุ้ยหลินของจีนในแดนลาว หากนั่งรถจากฝั่งไทยผ่านทาง จ.หนองคาย ข้ามเข้าสู่ลาวด้วยสะพานมิตรภาพไทยลาว 1 จะใช้เวลาเดินทางรวม 67 ชั่วโมง

การเดินทางสู่วังเวียง อาจไม่ได้มีเส้นทางที่ราบเรียบนัก ภูเขาหินที่รายล้อมทำให้ถนนสู่วังเวียงเต็มไปด้วยโค้งคดเคี้ยว สถานที่ข้างทางมีเพียงบ้านสังกะสีหรือบ้านปูนเปลือยชั้นเดียวของชาวบ้านบริเวณนั้น ปั๊มน้ำมันและร้านสะดวกซื้อ สิ่งสำคัญในการอำนวยความสะดวกผู้รักความไว กลายเป็น “ของหายาก” บนเส้นทางดังกล่าว

แต่ปัจจัยเพียงเล็กน้อยนี้ ก็มิอาจลบมนต์เสน่ห์ของเมืองแห่งนี้ลงไปได้ สีเขียวครึ้มที่รายล้อมอยู่รอบทิศและสีใสสดสวยของลำน้ำซอง ผสานกันเป็นมนต์สะกดให้กายและใจของผู้ที่มาพักสงบนิ่ง สถานที่แห่งนี้จึงกลายเป็นจุดสนใจของผู้ต้องการคืน “ความช้า” ให้แก่ชีวิต

ท้องฟ้ายามกลางวันในวังเวียงทอแสงจ้า แม้จะร้อน แต่ไม่แสบด้วยมลพิษแบบแดดเขตเมืองไหนๆ ภายในเมืองอาจไม่ได้คึกคัก ไม่พลุกพล่าน แต่ก็มีผู้คนให้เห็นบ้างประปราย สตรีชาวลาวนุ่งซิ่นปั่นจักรยานถือร่มกระดาษยังคงมีให้เห็นอยู่ทั่วไป

ยามกลางวันที่นี่มีกิจกรรมให้ทำหลากหลายแล้วแต่ใครชอบ หากต้องการทำกิจกรรมกับสายน้ำ ชมธรรมชาติลำน้ำซองแบบสบายๆ ไม่ต้องรีบร้อน ก็มีให้เลือกถึง 3 แบบ เริ่มจากกิจกรรมเด็ด “ล่องห่วงยาง” เพียงสั่งมา ห่วงยางใหญ่สีดำสนิทจะถูกขนมาบริการถึงริมน้ำ เส้นทางให้ล่องคือการไหลเอื่อยและใช้มือพายไปเรื่อยๆ ตามกระแสน้ำ เป็นระยะทางราว 5 กิโลเมตร หากแต่นี่ไม่ใช่กิจกรรมน่าเบื่อ ทว่าเป็นกิจกรรมที่ทำให้ได้ดื่มด่ำกับ “เวลา” และธรรมชาติอย่างแท้จริง

กิจกรรมทางน้ำต่อมาคือ พายเรือคายัก บนเรือสามารถนั่งได้ 23 คน มีไม้พาย 2 อันสำหรับ 2 คนนั่งหัวท้าย ให้พายเรือชมบรรยากาศทิวเขาข้างทาง และพักเป็นระยะได้ตามพอใจจนเต็มอิ่ม สำหรับกิจกรรมสุดท้าย เหมาะกับผู้ต้องการล่องน้ำ แต่ไม่ต้องการเปียก วังเวียงมีเรือเครื่องหางยาวขนาดรองรับผู้โดยสาร 2 คน พร้อมคนขับคอยบริการ หากแต่กิจกรรมนี้อาจใช้เวลาไม่นานจนไม่ได้อิ่มเอมกับรสชาติบรรยากาศเท่าที่ควร

ห่างจากตัวเมืองมาเล็กน้อย มีกิจกรรมสำหรับคนรักผจญภัย คือการเที่ยวชม “ถ้ำจัง” สถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับคนวังเวียง แม้จะขึ้นชื่อว่า “ถ้ำ” แต่ทางขึ้นไม่ได้สูงชันจนใครต่อใครขึ้นไม่ไหว บันได 147 ขั้น ถูกตกแต่งจนเรียบ เดินง่าย ไม่ยากเหมือนถ้ำหลายแห่ง ภายในถ้ำแม้จะมืด แต่ไม่มีกลิ่นอับชื้น และให้ความรู้สึกเย็นอย่างน่าประหลาด ด้านหน้าบันไดขึ้นถ้ำยังมี “สระมรกต” สระน้ำสีเขียวใสที่สามารถมองเห็นพื้นน้ำได้อย่างชัดเจน

ขณะที่ยามค่ำคืนของเมืองวังเวียงคึกคักกว่ายามกลางวัน แผงลอยร้านโรตี อาหารขึ้นชื่อของคนที่นี่ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด ร้านรวงที่ดูเหมือนเงียบเหงากลับมีสินค้าทำมือและสินค้าดินเผาออกมาวางจนแน่นร้าน ร้านนวดสปา ร้านเสริมความงามต่างเปิดทำการพร้อมรองรับนักท่องเที่ยว ส่วนร้านอาหารและโรงแรมก็มีหลากหลายระดับ ตั้งแต่ร้านนั่งเบาะให้นักท่องเที่ยวยืดขาเหยียด เอนกายดูโทรทัศน์พร้อมทานอาหารนานจนพอใจ ไปจนถึงโรงแรมส่วนตัวตั้งริมน้ำชมความโรแมนติกยามค่ำคืน

ภัยดาวัน สมพงศ์พันธุ์ มัคคุเทศก์ชาวลาว บอกว่า นักท่องเที่ยวเพิ่งรู้จักที่นี่เมื่อ 45 ปีที่ผ่านมา เสน่ห์จากธรรมชาติและบรรยากาศดึงดูดให้นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทย เกาหลีใต้ จีน และยุโรป เข้ามาท่องเที่ยวทั้งแบบมากับทัวร์และแบบแบ็กแพ็ก นอกจากนี้ยังมีชาวเกาหลีใต้บางส่วนเข้ามาตั้งรกรากและเปิดร้านอาหารเกาหลีในวังเวียงด้วย

อย่างไรก็ตาม การเข้ามาของชาวต่างชาติยังไม่ได้กระทบต่อวิถีชีวิตของผู้คนที่นี่มากนัก แม้จะเริ่มมีธุรกิจรองรับนักท่องเที่ยวมากขึ้น แต่ทุกคนก็ยังสามารถดำรงชีวิตแบบเดิม ไม่รีบร้อนได้

และนี่คือความสงบและความสบายสไตล์ “วังเวียง” ที่พร้อมช่วยให้ “นักซิ่ง” ยุคโลกาภิวัตน์ทุกคนผ่อนคลาย