ผมแก่แล้ว

ซัดกันร้อนฉ่าในที่ประชุมสภา ระหว่างฝ่ายค้านกับรัฐบาล ว่าด้วยเรื่องโครงการลงทุนเมกะโปรเจกต์ 2 ล้านล้านบาท ที่จะส่งผลให้ประเทศไทยมีหนี้ผูกพันไปอีก 50 ปี ซึ่งมีสาระสำคัญอยู่ที่การปรับปรุงระบบโลจิสติกส์ในประเทศ

โดยเฉพาะการยกระดับระบบรางและรถไฟฟ้าความเร็วสูงที่หัวมังกุท้ายมังกร ต้นทาง กทม.แต่ไปจอดอยู่เพียงครึ่งทาง ที่กลายเป็นทอล์ก ออฟ เดอะทาวน์ ว่าจะคุ้มทุนหรือไม่คุ้ม ที่จะทำรถไฟฟ้าความเร็วสูง แทนที่จะทำรถไฟฟ้ารางคู่

เรื่องนี้จะมาวิเคราะห์กันมั่วๆ ไม่ได้ ต้องให้ผู้รู้มาดูโครงการ ว่าแล้วเป้าหมายของกระจิบข่าวสายแบงก์ก็พุ่งไปที่ “ดร.วิชิต สุรพงษ์ชัย” ประธานกรรมการบริหาร ธนาคารไทยพาณิชย์ ที่มีดีกรีเป็นถึงอดีต รมว.คมนาคม ในสมัยรัฐบาลชวน 1 โควตาพรรคพลังธรรม และเป็นคนที่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ทาบทามให้มาดำรงตำแหน่งขุนคลังหลายๆ รอบ แต่ ดร.ตุ๋ย ก็ยังไม่ใจอ่อน

ยิงคำถามยังไม่ทันจะจบดี ดร.ตุ๋ย ผู้คร่ำหวอดกับสื่อมานาน ก็จับไต๋ได้เลยรีบชิงตอบทันใดว่า

“สมัยผมเป็นรัฐมนตรีกับสมัยปัจจุบัน เทคโนโลยีมันต่างกันเย้อน้าพวกหนูๆ ผมให้ความเห็นไม่ได้ร้อกไม่มีความรู้จริง ก็เป็นรัฐมนตรีคมนาคมตั้งแต่หนุ่มๆ นี่หน่า ตอนนี้มันแก่เลี้ยว”

แม้จะตามตื๊อ ตามง้อ ขอความเห็นยังไง ดร.ตุ๋ย ก็ยืนสองมือล้วงกระเป๋าอมยิ้ม ไม่พูดว่าอะไร ก่อนจะฉวยโอกาสหนีหายไปในลิฟต์วีไอพี

งานนี้แบงก์ไหนให้ความเห็นคงลำบาก เพราะกู้ 2 ล้านล้านนี่ ฝ่ายค้านเขาคาดว่าจะต้องจ่ายเงินค่าที่ปรึกษากันเป็นแสนล้าน แต่ละโครงการจะต้องมีที่ปรึกษาการเงิน ที่คลังจะต้องใช้บริการแบงก์ อีกทั้งจะกู้เงิน จะออกพันธบัตรขายรายย่อย ก็ต้องพึ่งพาสาขาธนาคารอยู่ดี

ฉะนั้น งานที่ได้แบ่งปันทั่วถึงกันหมด แต่หนี้ทั้งหลายตกอยู่กับคนไทยทั้งชาติ ฮ่า ฮ่า