"คลีนนิง อาร์ทส์"สนองทุกความต้องการบริการไม่หยุดนิ่ง

โดย...นงลักษณ์ อัจนปัญญา

คลีนนิง อาร์ทส์ เริ่มต้นที่เครื่องดูดฝุ่นเพียงเครื่องเดียว สู่ 1 ใน 4 ธุรกิจเอสเอ็มอีที่ดีที่สุดของอินเดียประจำปี 2554 ด้วยรายได้ต่อปีเกือบ 30 ล้านบาท และสำนักงานสาขา 400 แห่งทั่วประเทศ

“ผมจำได้ว่าเคยอ่านบทความต่างประเทศที่เขาให้บริการยืมเครื่องดูดฝุ่น ผมเลยคิดลองทำบ้าง ไปเสนอตามละแวกบ้านหรือคนรู้จักก่อนว่าผมมีเครื่องดูดฝุ่นให้เช่านะ วันละ 50 รูปี (ราว 28 บาท) หรือถ้าจะให้ผมทำให้ ผมก็คิดวันละ 100 รูปี (60 บาท) มันเวิร์กมาก” เทพทอช ชาติเตอร์จี เล่าถึงที่มาที่ไปของคลีนนิง อาร์ทส์ กับหนังสือพิมพ์บิซิเนส ทูเดย์ในอินเดีย

ทั้งนี้ หลังตระเวนดูดฝุ่นตามบ้านได้สักพักจนมีรายได้เป็นกอบเป็นกำ ชาติเตอร์จี จึงคิดขยายบริการให้ครอบคลุมมากขึ้น โดยได้แนวคิดจากลูกค้าที่เอ่ยปากให้ชาติเตอร์จีทำความสะอาดอย่างอื่นให้ด้วย จนค่าจ้างเพิ่มขึ้นจาก 100 เป็น 500 รูปีต่อวัน และในปี 2537 ชาติเตอร์จี ทำเงินได้มากกว่าที่ตั้งเป้าเอาไว้ โดยอยู่ที่ 2 หมื่นรูปี (ราว 1.12 หมื่นบาท) และมีผู้ช่วย 23 คน

จากเล็กไปสู่ใหญ่ ชาติเตอร์จี ได้เสนอบริการให้กับลูกค้าระดับองค์กรร้านค้าต่างๆ ก่อนที่จะถึงจุดเปลี่ยนสำคัญสู่ก้าวแรกของ บริษัท คลีนนิง อาร์ทส์ อย่างแท้จริง เมื่อชาติเตอร์จีสามารถเซ็นสัญญาล้างห้องน้ำกับบริษัทโทรศัพท์มือถือข้ามชาติจากออสเตรเลียอย่าง โมดิ เทลสตาร์

แต่ใช่ว่าทุกอย่างจะราบรื่นสวยงามเหมือนดังที่วาดฝันและคาดหวังไว้ โดยจุดพลิกผันมาจากการที่ชาติเตอร์จี คิดเรียนต่อจนได้ปริญญาด้านการบริหาร ก่อนผันตัวเป็นพนักงานกินเงินเดือนธรรมดาเหมือนคนทั่วไปที่แบงก์ ออฟ อเมริกา ด้วยเงินเดือนบวกค่านายหน้า 3 หมื่นรูปี (1.678 หมื่นบาท)

ทว่าเพียง 3 เดือน ชาติเตอร์จีก็ตัดสินใจลาออก และหันกลับมาฟื้นฟู “คลีนนิง อาร์ทส์” ที่ปล่อยให้ครอบครัวดูแล ซึ่งอยู่ในภาวะย่ำแย่ใกล้ล้มเต็มที

ด้วยประสบการณ์บวกความรู้ที่เรียนมา ประธานบริหารคลีนนิง อาร์ทส์ สามารถเซ็นสัญญากับเครือทีซีจี กรุ๊ป บริษัทด้านเทคโนโลยีของอินเดีย และทำรายได้กระโดดไปถึง 23 แสนรูปีต่อเดือน (ราว 1.12-1.68 แสนบาท)

เนื่องจากผลงานเข้าตา ทีซีจี จึงเอ่ยปากให้คลีนนิง อาร์ทส์ ไปช่วยบริการให้กับสาขาใหม่ที่จะเปิดขึ้นในเมืองบอมเบย์ แถมในระหว่างนั้น ชาติเตอร์จี ยังได้เซ็นสัญญากับบริษัทข้ามชาติรายใหญ่ของจีนที่เพิ่งเปิดสาขาที่เมืองบังกาลอร์ และกลุ่มธุรกิจห้างค้าปลีกขนาดใหญ่ในปี 2534 โดยรายใหญ่สุดก็คือ แพนตาลูนและเวสต์ไซต์ และเฉพาะ 2 แห่งนี้ คลีนนิง อาร์ทส์ ทำรายได้ถึง 15 ล้านรูปี (ราว 8.39 ล้านบาท)

ทุกวันนี้ คลีนนิง อาร์ทส์ มีสำนักงานครอบคลุมในเมืองหลวงใน 5 แคว้นหลักของประเทศ คือเมืองกัลกัตตา เมืองมุมไบ กรุงนิวเดลี เมืองภุพเนศวร และเมืองบังกาลอร์ และสาขาย่อยอีกเกือบ 400 แห่งในหลายเมือง และมีพนักงานในสังกัดราว 6,500 คน พร้อมบริการครอบคลุมครบวงจร

และไม่ใช่เรื่องน่าแปลกที่การเติบโตนี้จะเข้าตาคณะกรรมการทูเดย์ เอสเอ็มอี ที่ยกให้เป็น 1 ใน 4 เอสเอ็มอีดีที่สุดในปี 2554 จากบรรดาเอสเอ็มอีกว่า 2.8 แสนแห่ง โดยมีอัตราเติบโตที่ดี ด้วยรายได้ราว 39 ล้านรูปีต่อปี (21.82 ล้านบาท) ในปี 2553-2554

ถือเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างธุรกิจเอสเอ็มอีในภาคบริการที่สำคัญ ซึ่งบอกให้รู้ว่างานบริการที่ซื้อใจลูกค้าต้องรับฟังความต้องการและไม่หยุดนิ่งที่จะลับฝีมือพัฒนาความชำนาญการของตนเองเพื่อตอบสนองสิ่งที่ลูกค้าต้องการ