ค่าแรงชนวนร้าว สอท.

ดูท่าจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ข้ามปีกับนโยบายปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท/วันทั่วประเทศ ที่จะดีเดย์ประกาศใช้วันที่ 1 ม.ค. 2556

เริ่มจากการใช้เป็นนโยบายหาเสียงของรัฐบาลเพื่อไทย ภายใต้การนำของ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ซึ่งเดิมตั้งใจว่าจะมีผลรับเทศกาลสงกรานต์ในเดือน เม.ย. แต่เสียงคัดค้านที่หนาหู ส่งผลให้รัฐบาลต้องยอมถอยหนึ่งก้าว โดยประกาศขึ้นค่าแรง 300 บาท นำร่องเฉพาะ 7 จังหวัดในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล เพื่อให้ผู้ประกอบการมีเวลาเตรียมตัว

แต่จนแล้วจนรอดผู้ประกอบการก็ยังต้องการให้รัฐบาลเลื่อนการบังคับใช้ออกไปอีกอย่างน้อย 2 ปี เพื่อไม่ให้ค่าแรงปรับขึ้นแบบก้าวกระโดด เพราะค่าแรงที่เพิ่มขึ้นมานั้นเฉลี่ยอยู่ที่ 3040% ของต้นทุนการผลิตทั้งหมด

หรือไม่ภาครัฐก็ต้องหามาตรการ หรือตั้งกองทุนชดเชยส่วนต่างค่าแรงที่เพิ่มขึ้น เพื่อช่วยบรรเทาความเดือดร้อนให้ผู้ประกอบการ โดยเฉพาะกลุ่มเอสเอ็มอีที่ใช้แรงงานเข้มข้นอย่างสิ่งทอ เครื่องนุ่งห่ม รองเท้า อาหาร

แม้ยังไม่มีการเปิดเผยข้อมูลตัวเลขสถานภาพอุตสาหกรรมที่ได้รับผลกระทบจากการปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท/วัน ว่าขณะนี้มีอุตสาหกรรมใดบ้างที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มเสี่ยง ถึงขั้นต้องปิดกิจการ อุตสาหกรรมใดที่มีความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

อย่างไรก็ดี ผู้ประกอบส่วนหนึ่งที่มีศักยภาพพอก็เริ่มวางแผนย้ายฐานการลงทุนไปอยู่ประเทศเพื่อนบ้าน ที่มีต้นทุนค่าแรงต่ำกว่าไทย ส่วนรายเล็กที่สายป่านไม่ยาวพอ หรือปรับตัวไม่ทันก็ต้องลดขนาดกิจการลง จนต้องปิดกิจการไปในท้ายที่สุด

นอกจากนี้ ยังกลายเป็นจุดชนวนของความขัดแย้งภายในองค์กรสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) ส่งผลให้ ส.อ.ท.แบ่งแยกออกเป็น 2 ฝ่าย คือ ฝ่ายที่หนุน พยุงศักดิ์ ชาติสุทธิผล ให้เป็นประธานต่อและฝ่ายที่ต้าน เพราะเห็นว่าไม่ทำหน้าที่ผลักดันให้รัฐบาลออกมาตรการช่วยเหลือสมาชิกที่ได้รับผลกระทบ

ลุกลามไปถึงขั้นดึงการเมืองลงมาเอี่ยวด้วย รวมทั้งต่างฝ่ายต่างอ้างความชอบด้วยกฎหมายในการตั้งคณะกรรมการและประธานของตัวเองขึ้นมา และมีการเรียกประชุมคณะกรรมการบริหาร ซึ่งรายชื่อส่วนใหญ่ล้วนซ้ำซ้อนกันเรียกว่า เป็นการวัดกำลังระหว่างกันก็ได้ว่าใครจะได้รับความเห็นชอบมากกว่ากัน

ปัญหาดังกล่าวยังไม่มีท่าว่าจะยุติลงง่ายๆ เพราะปมความขัดแย้งที่แท้จริงยังไม่ถูกเปิดเผยออกมา เช่นเดียวกับมาตรการช่วยลดผลกระทบให้ผู้ประกอบการเอสเอ็มอีจากการปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท/วัน ก็ยังไม่มีการเคาะออกมา เพราะถึงตอนนี้ ข้อเสนอหลายข้อที่เอกชนเสนอขึ้นไปก็ยังถูกรัฐบาลปฏิเสธ และขอเวลาพิจารณาผลดีและผลเสียก่อนจะประกาศออกมา

ในปี2556 แม้ว่าผู้ประกอบการเอสเอ็มอีส่วนใหญ่จะทำใจเตรียมรับไว้บ้างแล้ว แต่ก็คงสู้ได้ไม่นาน เนื่องจากกว่ามาตรการช่วยเหลือจะคลอดออกมา ธุรกิจเอสเอ็มอีก็คงตายก่อน