ลูกหนี้ยังมีทางออกแม้ถูกฟ้องล้มละลาย

ทนายคลายทุกข์ได้รับเรื่องราวร้องทุกข์ ความทุกข์ร้อนของท่านผู้อ่านคอลัมน์นี้ว่า ถ้าถูกเจ้าหนี้สถาบันการเงินฟ้องล้มละลาย เป็นจำนวนมากหลายคดีในแต่ละวัน เมื่อได้รับหมายศาล ทำอะไรไม่ถูก วิตกกังวล กินข้าวกินปลาไม่ได้ ทั้งที่คดีล้มละลาย มีทางออกหลายทางดังนี้ ลองนำคำแนะนำข้างล่างนี้ไปใช้ดู

1.ก่อนที่เจ้าหนี้จะฟ้องล้มละลาย เจ้าหนี้จะให้เวลาลูกหนี้ หาเงินมาชำระหนี้เป็นเวลาประมาณ 9 ปีเศษ เมื่อใกล้จะขาดอายุความ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 271 เจ้าหนี้มีความจำเป็นจะต้องฟ้องเป็นบุคคลล้มละลาย เพื่อขยายระยะเวลาในการดำเนินการกับลูกหนี้ ออกไปอีก 3 ปี จึงจำเป็นต้องฟ้องล้มละลาย

2.ดังนั้น ก่อนทีท่านจะถูกฟ้องล้มละลาย เจ้าหนี้จะส่งสัญญาณเป็นระยะๆ ในปีที่ 9 และปีที่ 10 เช่น มีหนังสือทวงถามให้ชำระหนี้ภายใน 7 วัน นับแต่วันได้รับจดหมาย ซ้ำๆ อีก 3-4 ครั้ง ถ้ายังไม่ตอบกลับอีก จะมีการฟ้องล้มละลาย

3.ทางแก้ เมื่อได้รับจดหมายทวงหนี้ก่อนถูกฟ้องล้มละลาย แนะนำให้หาทางออกโดยแต่งตั้งทนายความไปเจรจาหนี้กับเจ้าหนี้ เพื่อชำระหนี้บางส่วน เช่น ร้อยละ 10 ถึง ร้อยละ 30 ของมูลหนี้ เป็นต้น ยกเว้นลูกหนี้ไม่มีความสามารถในการชำระหนี้ แนะนำให้ไม่ต้องดำเนินการใดๆ ทางกฎหมาย

4.โอกาสในการเจรจาหนี้ก่อนฟ้องล้มละลาย มีโอกาสได้รับการลดหนี้มากกว่าการเจรจาขอลดหนี้ในช่วงก่อนฟ้องและอยู่ในช่วงระหว่างการดำเนินคดีทางแพ่ง เพราะช่วงล้มละลายเจ้าหนี้มีการตัดหนี้สูญไปแล้ว เงินที่ลูกหนี้ชำระทั้งหมดถือว่าเป็นกำไรของเจ้าหนี้ การตกลงเจรจาหนี้ในช่วงดังกล่าวจึงเป็นเรื่องที่ง่าย จะมีโอกาสประสบความสำเร็จสูง

5.เมื่อได้รับหมายศาลในคดีล้มละลาย ลูกหนี้ควรแต่งตั้งทนายความเข้าไปทำงานแทน ไม่ควรดำเนินการด้วยตนเอง เพราะทนายความที่ทำคดีล้มละลายโดยเฉพาะ จะมีความเข้าใจในการเจรจาต่อรองหนี้ดีกว่าตัวลูกหนี้ และลูกหนี้จะได้ประโยชน์มากกว่า

6.เมื่อได้รับหมายศาลและลูกหนี้ยังคงทำงานและประกอบกิจการต่อไปได้ ไม่ต้องกังวล

7.เมื่อศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด ลูกหนี้ยังคงมีสิทธิในการเจรจาหนี้ต่อไปหรือแม้กระทั่งศาลมีคำพิพากษาล้มละลาย ก็ยังคงมีสิทธิในการเจรจาหนี้ต่อไปได้ และการเจรจาหนี้ก็ยังมีโอกาสประสบความสำเร็จมากขึ้น เพราะมีเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เข้ามาเป็นคนกลางในการไกล่เกลี่ยระงับข้อพิพาทกฎหมายที่ลูกหนี้ควรรู้เมื่อคุณฟ้องล้มละลายพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483มาตรา 14 ในการพิจารณาคดีล้มละลายตามคำฟ้องของเจ้าหนี้นั้น ศาลต้องพิจารณาเอาความจริงตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 9 หรือมาตรา 10 ถ้าศาลพิจารณาได้ความจริง ให้ศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของลูกหนี้เด็ดขาด แต่ถ้าไม่ได้ความจริงหรือลูกหนี้นำสืบได้ว่าอาจชำระหนี้ได้ทั้งหมดหรือมีเหตุอื่นที่ไม่ควรให้ลูกหนี้ล้มละลาย ให้ศาลยกฟ้อง มาตรา 22 เมื่อศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของลูกหนี้แล้ว เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แต่ผู้เดียวมีอำนาจดังต่อไปนี้

(1) จัดการและจำหน่ายทรัพย์สินของลูกหนี้ หรือกระทำการที่จำเป็นเพื่อให้กิจการของลูกหนี้ที่ค้างอยู่เสร็จสิ้นไป

(2) เก็บรวบรวมและรับเงิน หรือทรัพย์สินซึ่งจะตกได้แก่ลูกหนี้ หรือซึ่งลูกหนี้มีสิทธิจะได้รับจากผู้อื่น

(3) ประนีประนอมยอมความ หรือฟ้องร้อง หรือต่อสู้คดีใดๆ เกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้ มาตรา 45 เมื่อลูกหนี้ประสงค์จะทำความตกลงในเรื่องหนี้สินโดยวิธีขอชำระหนี้แต่เพียงบางส่วนหรือโดยวิธีอื่น ให้ทำคำขอประนอมหนี้เป็นหนังสือยื่นต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ภายในกำหนดเจ็ดวัน นับแต่วันยื่นคำชี้แจงเกี่ยวกับกิจการและทรัพย์สินตามมาตรา 30 หรือภายในเวลาตามที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้กำหนดให้คำขอประนอมหนี้ต้องแสดงข้อความแห่งการประนอมหนี้ หรือวิธีจัดกิจการ หรือทรัพย์สินและรายละเอียดแห่งหลักประกัน หรือผู้ค้ำประกันถ้ามีให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เรียกประชุมเจ้าหนี้เพื่อปรึกษาลงมติพิเศษว่าจะยอมรับคำขอนั้นหรือไม่มาตรา 81/1 ภายใต้บังคับมาตรา 81/2 บุคคลธรรมดาซึ่งศาลพิพากษาให้ล้มละลายแล้วให้ปลดบุคคลนั้นจากล้มละลายทันทีที่พ้นกำหนดระยะเวลาสามปีนับแต่วันที่ศาลได้พิพากษาให้ล้มละลาย เว้นแต่

(1) บุคคลนั้นได้เคยถูกพิพากษาให้ล้มละลายมาก่อนแล้ว และยังไม่พ้นระยะเวลาห้าปีนับแต่วันที่ศาลได้พิพากษาให้ล้มละลายครั้งก่อนจนถึงวันที่ถูกศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์ครั้งหลังให้ขยายระยะเวลาเป็นห้าปี

(2) บุคคลนั้นเป็นบุคคลล้มละลายทุจริตที่ไม่มีลักษณะตาม

(3) ให้ขยายระยะเวลาเป็นสิบปี เว้นแต่ในกรณีที่มีเหตุผลพิเศษและบุคคลนั้นถูกศาลพิพากษาให้ล้มละลายมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี ศาลจะสั่งปลดจากล้มละลายก่อนครบกำหนดสิบปีตามคำขอของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์หรือของบุคคลล้มละลายนั้นก็ได้

(3) บุคคลนั้นเป็นบุคคลล้มละลายอันเนื่องมาจากหรือเกี่ยวเนื่องกับการกระทำความผิดอันมีลักษณะเป็นการกู้ยืมเงินที่เป็นการฉ้อโกงประชาชนตามกฎหมายว่าด้วยการกู้ยืมเงินที่เป็นการฉ้อโกงประชาชน ให้ขยายระยะเวลาเป็นสิบปีในกรณีที่มีเหตุตาม (1) (2) หรือ (3) มากกว่าหนึ่งเหตุให้ขยายระยะเวลาโดยอาศัยเหตุใดเหตุหนึ่งที่มีระยะเวลาสูงสุดเพียงเหตุเดียว
ให้นำบทบัญญัติมาตรา 76 มาตรา 77 และมาตรา 78 มาใช้บังคับกับการปลดจากล้มละลายตามมาตรานี้โดยอนุโลม