ไร้กลยุทธ์ตลาดอุตฯโคนมโตยาก

นายสุรศักดิ์ เรียงเครือ รองอธิบดีกรมการค้าต่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ กล่าวในการเสวนา เหลียวหน้าแลหลัง

โคนม นมโคของไทย ว่า การช่วยเหลือเกษตรกรในการปรับโครงการการผลิตภายใต้กองทุนเอฟทีเอให้แข่งขันในยุคการค้าเสรีได้ การส่งเสริมด้านตลาดสำคัญสุด พร้อมกันนี้ กรมได้ร่วมกับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พัฒนาและสร้างเครื่องหมายรับรองโบทอง ให้ผู้บริโภคแยกได้ระหว่างนมแท้กับนมผสมนมผง และพัฒนาเครื่องหมายการค้าสมายล์มิลก์ (Smile Milk) เพื่อเป็นจุดขายสินค้าที่ผลิตจากนมโคสดแท้ 100%

นายนพรัตน์ รุ่งอุทัยศิริ หัวหน้าโครงการวิจัยและพัฒนากลไกรองรับยุทธศาสตร์ด้านการตลาดนมโคสดแท้ 100% ของประเทศไทย กล่าวว่า โครงการได้ทำสัญญาทางใจกับสมเด็จพระเทพรัตน์ในการเสด็จเปิด สมายล์มิลค์ ที่เชียงใหม่เมื่อกลางเดือนเม.ย.ที่ผ่านมา ทางโครงการจะร่วมมือกับเกษตรกรในการพัฒนาอาชีพการเลี้ยงโคนมพระราชทานสู่อาเซียนให้ได้ในเร็วๆนี้ ซึ่งจะต้องมาจากการร่วมมือในการพัฒนาตั้งแต่ระดับฟาร์มถึงผู้บริโภค โดยเฉพาะเป้าหมายสำคัญคือการสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้บริโภค และสร้างแรงกระตุ้นให้คนไทยดื่มนมเพิ่มขึ้น เพื่อรักษาอาชีพนี้ให้เป็นสมบัติของเกษตรกรไทยต่อไป

ด้าน นางทิพย์วรรณ ปริญญาศิริ ผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) กล่าวว่า ตลาดนมไทยมีปัญหา 4 มิติ คือ การทำตลาด ทำได้แค่นมพร้อมดื่ม การโฆษณาไม่จูงใจ รสชาติของนมไม่อร่อย เนื่องจากคุณภาพอาหารสัตว์และการเลี้ยงที่ไม่มีมาตรฐาน ต้นทุนการเลี้ยงโคก็สูงกว่าประเทศอื่น ทำให้ราคาน้ำนมดิบของไทยอยู่ที่ 18 บาท/กก. ขณะที่ต่างประเทศอยู่ที่ 10 บาท/กก.

“กรณีศึกษาของไทยจะเห็นว่า นมฮอกไกโดขวดเล็กๆราคาตั้ง 50 บาท แต่คนไทยซื้อ ขณะที่นมไทยถูกล็อกราคาแต่ก็ยังไม่มีคนซื้อ เพราะคนไม่ทราบคุณค่า การโฆษณาของไทยไม่มีประสิทธิภาพ ระบบการเลี้ยงโคนมของไทยยังต้องมีการพัฒนาอย่างมีระบบ ศูนย์พัฒนาอาหารสัตว์ของกรมปศุสัตว์มีทั่วประเทศ แต่ขาดการใช้งานอย่างมีประสิทธิภาพ และระบบการรวมตัวการผลิตเช่น สหกรณ์จะต้องเข้มแข็งจริง เพราะปัจจุบันระบบสหกรณ์ของไทยโตแล้วแตก”ทิพย์วรรณ กล่าว

ขณะที่ นายสุทัศน์ รัตนเกื้อกังวาน ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า โครงสร้างของอุตสาหกรรมนมต้องเปลี่ยน คนไทยมีศักยภาพในการซื้อ แต่ต้องสร้างแรงจูงใจให้คนอยากซื้อและเห็นคุณค่าให้ได้ โดยหน่วยงานของรัฐจะต้องจัดการให้อาชีพเลี้ยงโคนม ซึ่งเป็นอาชีพพระราชทาน สามารถอยู่ได้ เพราะจะให้แต่เอกชนมาช่วยอย่างเดียวคงไม่ไหว