กิติชัย เตชะงามเลิศ นักลงทุน 500 ล้าน
“กิติชัย เตชะงามเลิศ” กรรมการผู้จัดการ บริษัท โฮม พร็อพเพอร์ตี้
โดย...เจียรนัย อุตะมะ
“กิติชัย เตชะงามเลิศ” กรรมการผู้จัดการ บริษัท โฮม พร็อพเพอร์ตี้ บริษัทซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ และนักลงทุนรายใหญ่ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (ตลท.) วัยประมาณ 40 ปี เพิ่งออกหนังสือ จาก 1 ล้าน เป็น 500 ล้าน ผมทำอย่างไร และประสบความสำเร็จอย่างสูง ติดอันดับหนังสือขายดีอย่างรวดเร็ว
จากคุณหนูกำพร้าตั้งแต่วัย 12 ปี จากเหตุไฟไหม้โรงงานเสื้อยืด ทำให้เขากับพี่ชายต้องออกจากโรงเรียนเทพศิรินทร์กะทันหันเพื่อรับช่วงธุรกิจต่อจากครอบครัว มีเพียงน้องสาวเท่านั้นที่เรียนหนังสือต่อ
บิดาของเขาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่และผู้บริหารในโรงงานทอผ้า เป็นมรดกตกทอดให้ทายาท ขณะที่โรงงานเสื้อยืดที่เคยเป็นทั้งหน้าร้านและที่พักอาศัยต้องหยุดกิจการไปเพราะไฟไหม้
“กิติชัย” และพี่ชายตัดสินใจขายหุ้นในส่วนของโรงงานทอผ้าไปให้กับกลุ่มเพื่อนบิดา และนำเงินส่วนที่เหลือไปใช้หนี้ธนาคาร ทำให้มีเงินเหลืออยู่ประมาณ 1 ล้านบาท ใช้เป็นทุนทำธุรกิจเสื้อยืดต่อ
ช่วงเย็นหลังจากขายเสื้อผ้าเสร็จ เขาไปเรียนกวดวิชาเพื่อสอบเทียบชั้นมัธยมต้นและมัธยมปลาย พร้อมทั้งเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จย่อมตามมา เขาสามารถเอนทรานซ์ได้ที่ 1 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่เรียนได้แค่เทอมเดียวก็ไม่สามารถไปต่อได้ เพราะการจัดสรรเวลางานกับการเรียนไม่ลงตัว
สุดท้ายจึงไปลงเรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะบริหารธุรกิจ โดยใช้เวลาเรียนเพียง 3 ปี ได้เรียนฟรี 2 เทอม และจบด้วยเกียรตินิยมอันดับสอง
หลังจากนั้นก็ชดเชยด้วยการสมัครเรียนคณะบริหารธุรกิจพร้อมกัน 3 มหาวิทยาลัย คือ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) สอบข้อเขียนผ่านทั้งหมด แต่ตกสัมภาษณ์ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สุดท้ายได้เรียนสองที่แต่เรียนเทอมเดียวต้องตัดเหลือแค่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยแห่งเดียว
“กิติชัย” เริ่มลงทุนปี 25372538 ช่วงดัชนีหุ้นเข้าสู่จุดสูงสุด 1,700 จุด เมื่อดัชนีย่อตัวลงมาบ้างแล้วเขาเริ่มลงทุนไปบ้าง
เมื่อจบปริญญาโทบริหารธุรกิจ ชีวิตเริ่มว่างขึ้น จึงเหลือกิจกรรมแค่ทำธุรกิจเสื้อยืดกับลงทุนหุ้น แต่ธุรกิจนี้อัตรากำไรแคบลงทุกวัน จึงหาช่องทางทำธุรกิจใหม่ ช่วงนั้นประมาณปี 2542 หลังวิกฤตต้มยำกุ้ง
ทั้งเขาและพี่ชายตัดสินใจเลิกกิจการขายเสื้อยืดเมื่อปี 2544 ตอนนั้นเขาเริ่มศึกษาวิธีลงทุนอสังหาริมทรัพย์
เริ่มจากตามเพื่อนไปประมูลบ้านหลังหนึ่งแถวพัฒนาการ 69 จากกรมบังคับคดี โดยประมูลมาได้ 1.4 ล้านบาท ทั้งที่ราคาจริง 2.5 ล้านบาท และนำมาประกาศขายต่อทางอินเทอร์เน็ต นิตยสารบ้านและที่ดิน ปรากฏว่าเพียงแค่ 45 เดือน ก็ขายได้ในราคา 2.2 ล้านบาท ผลตอบแทนมากกว่า 50% เทียบธุรกิจเสื้อผ้าที่มีกำไรเพียง 34%
จากนั้น “กิติชัย” ก็ทำธุรกิจนี้มาตลอด และต่อยอดไปจองคอนโดมิเนียมรถไฟฟ้าที่เพิ่งเกิดขึ้นใหม่
จนกระทั่งวัย 30 ปี ชีวิตเขาเป็นนักลงทุนทั้งอสังหาริมทรัพย์และนักลงทุนหุ้น
“อสังหาริมทรัพย์สภาพคล่องต่ำ ใช้เวลาในการขายออกแต่กำไรแน่นอน ส่วนหุ้นผันผวนสูง บางปีได้กำไร 100% บางปีขาดทุน 30-40% ตอนเริ่มเล่นหุ้นใหม่ๆ เสียมาก เพราะยังไม่เก่งและใช้เงินกู้ด้วย”
เขาเรียนถูกเรียนผิดด้วยตัวเอง ชอบไปนั่งฟังสัมมนาที่โบรกเกอร์จัด รวบรวมจนสร้างเป็นแนวทางการเล่นหุ้นของตัวเองทั้งเทคนิคและพื้นฐาน
พอร์ตเริ่มต้นจากหลักแสนบาทไม่แยกว่าหุ้นหรืออสังหาริมทรัพย์
เริ่มเล่นหุ้นชอบกลุ่มสหพัฒนพิบูลทั้งไอ.ซี.ซี. ไทยเพรซิเดนท์ฟูดส์ ไทยวาโก้ สหพัฒนาอินเตอร์โฮลดิ้ง และเอส แอนด์ เจ แม้สภาพคล่องน้อย แต่โตต่อเนื่อง และราคาถูก
“ผมเป็นนักเล่นหุ้นเอาตังค์ ไม่แคร์สภาพคล่องน้อย ขอให้พื้นฐานดี พี/อีต่ำ”
นอกจากนั้น ยังเล่นหุ้นเก็งกำไรหรือหุ้นไม่เต็มบาท สามตัวร้อย แต่ไม่มาก เปลี่ยนตัวไปเรื่อยๆ
ช่วงปี 25382540 ช่วงแรกของการเล่นหุ้นไม่น่าประทับใจ เพราะเศรษฐกิจไม่ดีลงจากจุดสูงสุดทุกวัน แต่มีเด้งขึ้นบ้าง ลงเยอะเข้าซื้อ ขึ้นมา 510% ขายทำกำไร แต่มักจะขาดทุน เพราะกู้เงินมาเล่น
ทรัพย์สินช่วงนั้นเหลือเพียงคอนโด มิเนียมที่เป็นที่อยู่อาศัยและเงินไม่กี่ล้านบาท และมีเงินกู้เล่นหุ้น สุดท้ายตตัดใจทิ้งเงินกู้เล่นหุ้นทั้งหมดก่อนหุ้นลงจุดต่ำสุด 200 จุด จนเหลือเงิน 35 ล้านบาท
“โชคดีคอนโดมิเนียมเราซื้อสด พออยู่พอกิน และกลับมาเล่นหุ้นอย่างระมัดระวังมากขึ้น และไม่กู้ยืมเงินมาซื้อหุ้น”
ปัจจุบันเขาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับสิบในบริษัท สหวิริยาสตีลอินดัสตรี (SSI) ถือหุ้นบริษัท ไทยพาณิชย์ประกันชีวิต (SCBLIF) บริษัท กรุงเทพประกันชีวิต (BLA) บริษัท กรุงเทพดุสิตเวชการ (BGH) บริษัท เจริญโภคภัณฑ์อาหาร (CPF) เป็นต้น
