แบบฝึกหัด...วิชามหาเศรษฐี (ภาคเรียนที่ 1)

โดย...สวลี ตันกุลรัตน์

สัปดาห์ที่แล้วชักชวนกันไปเข้าห้องเรียน “วิชามหาเศรษฐี” แต่มีเสียงสะท้อนกลับมาว่า “อยากไปเรียนมากๆ แต่อย่าคิดว่าจะบินไปเรียนที่สิงคโปร์เลย แค่ค่าเรียนในประเทศยังแทบจะเท่ากับรายได้ทั้งเดือน แถมยังไม่มีไอเดียเด็ดพอที่จะเข้าประกวดให้ได้บัตรฟรีอีกต่างหาก แล้วแบบนี้จะมีโอกาสรวยแบบมหาเศรษฐีได้ไหม”

แบบนี้ไม่น่ายาก เพราะ “ที ฮาร์ฟ เอคเคอร์” บอกไว้ในหนังสือชื่อ “ถอดรหัสลับ สมองเงินล้าน (Secrets of the Millionaire Mind)” ว่า ถ้าอยากจะรวยก็เพียงแค่คิดและทำเหมือนคนรวย ก็เป็นหนทางไปสู่ความร่ำรวยแล้ว โดยเขาสรุปวิธีคิดของคนรวยที่แตกต่างจากคนจนไว้ 17 ข้อ หรือที่เรียกว่า “แฟ้มข้อมูลแห่งความมั่งคั่ง”

นอกจากนี้ เพื่อให้นักเรียนที่เรียนจากตำรา โดยไม่มีโอกาสไปเข้าห้องเรียนสามารถสร้าง “สมองเงินล้าน” ได้เหมือนกัน ฮาร์ฟ จึงมีข้อปฏิบัติสมองเงินล้านเพื่อเป็นแบบฝึกหัดสำหรับวิชามหาเศรษฐี

คนรวยเชื่อว่า “ฉันกุมชะตาชีวิตของตัวเอง”

เราต้องเชื่อมั่นว่า ตัวเราเองที่เป็นผู้กำหนดชะตาชีวิตของตัวเราเอง เพราะฉะนั้นเราจะรวยหรือจนก็อยู่ที่ตัวเราเป็นคนกำหนดมัน ในขณะที่คนจนมักจะโทษโน่นโทษนี่ หาข้ออ้างให้ตัวเองรู้สึกดี และไม่อย่างนั้นก็เป็นพวกขี้บ่น

แบบฝึกหัดที่ 1

ทุกครั้งที่กำลังทำตัวเหมือนคนจนนั่นคือ กำลังโทษคนอื่น หาข้ออ้างให้ตัวเองไม่รู้สึกผิด หรือกำลังบ่น ให้ยกนิ้วชี้ขึ้นมาทำท่าปาดคอตัวเอง เพราะสิ่งเหล่านั้นมันเป็นเหมือนการ “ฆ่าตัวตาย” ทางการเงิน เพราะมันจะทำให้กลับไปสู่วังวนของคนจนและไม่มีทางก้าวขึ้นมาเป็นคนรวยได้ และ ฮาร์ฟ เชื่อว่า แบบฝึกหัดนี้จะช่วยให้เลิกนิสัยที่บ่อนทำลายอนาคตทางการเงินของเราเอง

แบบฝึกหัดที่ 2

ก่อนนอนให้ทบทวนตัวเอง โดยเขียนถึงเรื่องที่ดีและไม่ดีที่เกิดขึ้นในวันนั้น แล้วตั้งคำถามกับตัวเองว่า “ฉันทำให้สถานการณ์นี้เกิดขึ้นได้อย่างไร” หรือ “ฉันมีส่วนให้เกิดสถานการณ์นั้นอย่างไร” จากนั้นก็เขียนคำตอบลงไป ฮาร์ฟ บอกว่า แบบฝึกหัดนี้จะช่วยให้เรารับผิดชอบชีวิตตัวเอง เลิกโทษคนอื่น เลิกหาข้ออ้าง และเลิกบ่น จากนั้นจะทำให้รู้ว่า กลยุทธ์ไหนเหมาะและไม่เหมาะกับตัวเรา

n คนรวยเล่นเกมการเงินเพื่อเอาชนะ

ฮาร์ฟ บอกว่า คนรวยมีเป้าหมายที่จะมีฐานะมั่งคั่งและเงินเหลือกินเหลือใช้ แต่ถ้าเป็นคนจนจะคิดแค่ว่า ขอให้มีเงินจ่ายหนี้ หรือถ้าเป็นคนขั้นกลางจะคิดแค่ว่า ขอให้ “อยู่อย่างสบาย” ซึ่งนั่นแตกต่างจากคำว่า ร่ำรวยอย่างสิ้นเชิง

แบบฝึกหัดที่ 3

เขียนเป้าหมายที่จะสร้างความมั่งคั่งทางการเงิน 2 ข้อ คือ รายได้ในแต่ละปี และมูลค่าทรัพย์สิน โดย ฮาร์ฟ แนะนำว่า เป้าหมายที่จะเขียนลงไปต้องเป็นเป้าหมายที่เอื้อมถึงในเวลาที่เป็นจริง แต่ต้องไม่ดูถูกความสามารถตัวเอง โดยให้เล็งเป้าหมายไปที่ดวงดาว เพราะ “ถ้าคุณเล็งดวงดาว อย่างน้อยๆ คุณก็จะยิงถูกดวงจันทร์” (เหมือนคำพูดเท่ๆ ของนักกอล์ฟคนหนึ่งบอกว่า “ตีลูกให้ถึงดวงจันทร์ ถึงพลาดก็ยังอยู่ท่ามกลางดวงดาว”)

แบบฝึกหัดที่ 4

ไปร้านอาหารหรูๆ แล้วสั่งอาหารที่เขียนว่า “ราคาตามน้ำหนัก” โดยไม่ต้องถามว่า ราคาเท่าไร เพราะ ฮาร์ฟ บอกว่า คนชั้นกลางเวลาจะสั่งอาหารมักจะดู “ราคา” เป็นอันดับแรก และกลัวที่สุดคือ รายการที่เขียนว่า “ราคาตามน้ำหนัก” เพราะฉะนั้นแบบฝึกหัดนี้น่าจะทำให้เราลิ้มรสชาติความรู้สึกที่แตกต่างกันระหว่างการเป็นคนชั้นกลางกับคนรวย

คนรวยทุ่มเทเพื่อความรวย

ฮาร์ฟ บอกว่า คนส่วนใหญ่บอกว่า อยากรวย แต่จริงๆ แล้ว คนส่วนใหญ่ไม่ได้อยากรวยจริงๆ เพราะจิตใต้สำนึกของพวกเขาคิดว่า การเป็นคนรวยเป็นเรื่องผิด จึงไม่ได้มุ่งมั่นกับการสร้างฐานะอย่างเต็มที่ เพราะการจะเป็นคนรวยไม่ใช่เรื่องง่ายๆ สบายๆ การเป็นคนรวยต้องตั้งใจ ต้องกล้า ต้องมีความรู้ มีความเชี่ยวชาญ มีความพยายาม และไม่ยอมแพ้

แบบฝึกหัดที่ 5

เขียนบันทึกสั้นๆ ว่า เพราะอะไรการสร้างความมั่งคั่งถึงเป็นเรื่องสำคัญ โดยเหตุผลที่เขียนลงไปต้องเป็นเหตุผลที่เฉพาะเจาะจง

แบบฝึกหัดที่ 6

หาคนมาช่วย โดยนัดเพื่อนหรือคนในครอบครัวมาเป็นพยานในการประกาศความมุ่งมั่น (แต่ต้องเลือกคนที่เต็มใจช่วย ไม่หัวเราะเยาะความมุ่งมั่นของเรา) บอกเขาว่า เราต้องการปลุกพลังความมุ่งมั่นที่จะสร้างความสำเร็จ จากนั้นให้เอามือวางทาบที่หัวใจ (ตัวเราเอง) แล้วจ้องตาเพื่อนพร้อมกับกล่าวว่า “ด้วยวิธีการนี้ ฉัน...(ชื่อเรา)... ขอมุ่งมั่นที่จะเป็นเศรษฐีเงินล้านหรือร่ำรวยกว่านั้นภายใน...(ระยะเวลาที่กำหนด)...”

บอกให้เพื่อนพูดว่า “ฉันเชื่อมั่นในตัวเธอ” แล้วเราก็ตอบกลับไปว่า “ขอบคุณ”

หลังจากนั้น ฮาร์ฟ บอกว่า ให้จับความรู้สึกของตัวเองก่อนและหลังประกาศความมุ่งมั่น ซึ่งหากรู้สึกถึงอิสรภาพ (หรือรู้สึกกลัวนิดหน่อยแต่ก็ทำไปแล้ว) แสดงว่า เราเดินมาถูกทางแล้ว แต่ถ้ายังไม่คิดจะทำ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม มันก็จะทำให้เราอยู่ในเส้นทางคนจนหรือคนชั้นกลางต่อไป

คนรวยคิดการใหญ่

ฮาร์ฟ บอกว่า คนส่วนใหญ่เลือกที่จะคิดอะไรเล็กๆ เพราะพวกเขากลัวล้มเหลว และพวกเขารู้สึกว่า พวกเขา “ตัวเล็ก” ไม่มีคุณค่า ไม่ดีพอที่จะสร้างความแตกต่างอันยิ่งใหญ่ให้คนอื่นได้

“ในท้ายที่สุด การคิดเล็กและทำแต่เรื่องเล็กจะนำไปสู่การสิ้นเนื้อประดาตัวและความไม่พอใจในตัวเอง ขณะที่การคิดใหญ่และทำการใหญ่จะนำไปสู่การมีพร้อมทั้งเงินและความหมายในชีวิต” เพราะชีวิตไม่ใช่แค่เรื่องของตัวเราเอง แต่ยังเกี่ยวกับการช่วยเหลือคนอื่นๆ ด้วย

แบบฝึกหัดที่ 7

เขียนสิ่งที่เชื่อว่าเป็น “พรสวรรค์โดยกำเนิด” หรือเรื่องที่คิดว่าสามารถทำได้ดีโดยธรรมชาติ และเขียนลงไปด้วยว่า เราจะใช้พรสวรรค์ที่มีให้มากขึ้นได้อย่างไร ซึ่ง ฮาร์ฟ บอกว่า คนทุกคนเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ เราต้องแบ่งปันพรสวรรค์ที่มีให้กับคนอื่น

แบบฝึกหัดที่ 8

เขียนหรือระดมความคิดกับคนอื่นว่า ในการทำงานหรือธุรกิจที่ทำอยู่จะสามารถช่วยเหลือคนอื่นในการแก้ปัญหาให้ได้จำนวนมากขึ้นอีก 10 เท่าได้อย่างไร (คิดออกมาให้ได้อย่างน้อย 3 วิธี) เพราะ ฮาร์ฟ ให้นิยมคำว่า ผู้ประกอบการว่าเป็น “ผู้แสวงหากำไรจากการช่วยคนอื่นแก้ปัญหา” เพราะฉะนั้นยิ่งช่วยคนได้มากก็ยิ่งรวยมากขึ้น

ด้วยพื้นที่จำกัดคงต้องปิดภาคเรียนที่ 1 กันไว้แค่แบบฝึกหัดที่ 8 และที่เหลือเอาไว้มาทำต่อในภาคเรียนหน้า แต่ถ้าใครที่อดใจรอไม่ไหวคงต้องแนะนำให้เดินไปร้านหนังสือและซื้อ “ถอดรหัสลับ สมองเงินล้าน (Secrets of the Millionaire Mind)” มาทำแบบฝึกหัดอื่นๆ กันไปก่อน