เกาะพยาม โปรดสัญญาว่า จะไม่บอกใคร
หลายคนบอก (ออกแนวบ่น) ว่า กว่าจะถึง “เกาะพยาม” ต้องใช้ความพยายาม ข้อนี้ไม่เถียง
โดย...กาญจน์ อายุ
หลายคนบอก (ออกแนวบ่น) ว่า กว่าจะถึง “เกาะพยาม” ต้องใช้ความพยายาม ข้อนี้ไม่เถียงเพราะไม่ว่าจุดหมายใดก็ต้องใช้ความพยายาม แต่ผลลัพธ์หลังจากนั้นต่างหากที่น่าสนใจ
มีหลายเหตุผลที่ทำให้เกาะชายขอบเปลี่ยนสถานะเป็นเกาะในฝัน อาจเป็นเพราะความดิบแบบเกาะห่างไกลหรือความน่ารักของคนท้องถิ่นที่ทำให้เกาะท่องเที่ยว “ไม่ใช่” เกาะของนักท่องเที่ยว เกาะพยามเริ่มเป็นที่รู้จักตั้งแต่มีรีสอร์ทแห่งหนึ่งใช้สโลแกน มัลดีฟส์เมืองไทย เป็นจุดขาย เผยแพร่ภาพท้องทะเลสีฟ้าใส หาดทรายขาว ตัดกับโกงกางเขียวชอุ่มที่แสดงให้เห็นความสมบูรณ์ทั้งป่าและทะเล หลังจากนั้นชื่อเกาะพยามก็กลายเป็นเรื่องใหม่ของประเทศไทย
สมมติฐาน
ฉายา เกาะพยายาม น่าจะเป็นเรื่องระยะทาง ถ้าวัดจากกรุงเทพฯ ถึงระนองไกลกันกว่า 500 กม. ทว่าก็มีเครื่องบินให้บริการทุกวัน จากนั้นต่อเรือสปีดโบ๊ทที่ท่าเรือระนองใช้เวลาเดินทางไปเกาะพยามประมาณ 45 นาที หรือหากนั่งเรือเมล์จะแล่นช้ากว่าใช้เวลาราว 2 ชม. เมื่อถึงเกาะก็เป็นเรื่องความใกล้ไกลของที่พัก มีตั้งแต่เกสต์เฮาส์แบบโลคอลไปจนถึงรีสอร์ทห้าดาว
การเดินทางมีสองวิธีคือ ขี่มอเตอร์ไซค์และปั่นจักรยาน ส่วนรถยนต์ไม่มีสิทธิเพราะถนนแคบเกิดกว่าจะรับได้ มอเตอร์ไซค์มีให้เช่าคันละ 250 บาท เติมน้ำมันอีก 50 บาท เป็น 300 บาท สามารถใช้ได้ 24 ชม. ถ้วน ไม่เช่นนั้นต้องใช้บริการมอเตอร์ไซค์วิน (ที่นี่เรียกว่า แท็กซี่) ราคา 80-150 บาท ต่อเที่ยวแล้วแต่ระยะทาง นี่เป็นความเสมอภาคที่เกาะพยามบังคับทุกคน เพราะไม่ว่าจะไฮโซแค่ไหนก็ต้องซ้อนมอเตอร์ไซค์
สุดท้ายกลับมาคำถามตั้งต้นว่า กว่าจะถึงเกาะพยามต้องใช้ความพยายามหรือไม่ คงต้องตอบเป็นคำคมบาดใจ “ไม่มีอะไรที่ได้มาโดยไม่ต้องพยายาม”
ผลลัพธ์
แพตเทิร์นการท่องเที่ยวบนเกาะพยามมีหลายเส้นทางหลายหาด แต่ธีมเดียวกันคือ พระอาทิตย์
ฝั่งตะวันออก มีจุดชมพระอาทิต์ขึ้นที่อ่าวไผ่ อ่าวหินขาว อ่าวแม่หม้าย อ่าวมุก เรียงรายกันจากเหนือจรดใต้ ที่มีชื่อเสียงสุดต้องยกให้อ่าวแม่หม้ายเพราะนอกจากจะเห็นดวงอาทิตย์แบบเปิดกว้าง ยังมีหาดทรายขาวที่สุดบนเกาะ
ด้านฝั่งตะวันตก ต้องไปชมพระอาทิตย์ตกที่อ่าวใหญ่ จุดนี้เป็นไฮไลต์ด้วยชายหาดยาวหลายกิโลฯ ทำให้เห็นเวิ้งทะเลแบบพาโนรามา ช่วงเย็นจะมีนักท่องเที่ยวมาจับจองที่นั่งดูหนังกลางแปลงเต็มชายหาด เพื่อรับชมฉากดราม่าของพระอาทิตย์ ตั้งแต่คล้อยต่ำ สาดแสง ลับเข้าเมฆสีแสด และฉายรัศมีเป็นแสงสุดท้าย
“ผู้ชมต่างรอจนเครดิตคนสุดท้ายเลื่อนหาย และลุกขึ้นปรบมือพร้อมกันเพื่อให้เกียรติแก่นักแสดงทุกคน”
นอกจากนี้อ่าวใหญ่ยังมีเอกลักษณ์ที่หาดทรายสีดำ โดยจะเห็นชัดเมื่อน้ำทะเลลดระดับแล้วระบายหาดเป็นริ้วทรายสีดำตามรอยคลื่นที่หายไป
อีกจุดอยู่ที่อ่าวเขาควาย เป็นอ่าวที่มีกองหินรูปร่างประหลาด บางคนเรียกว่า กองหินทะลุ เพราะมีช่องโหว่ตรงกลางมองลอดออกไปเห็นทะเล ชายหาดยาวประมาณ 4 กม. ลักษณะโค้งเหมือนเสี้ยวพระจันทร์แถมมีทรายสีเหลืองเหมือนแสงจันทร์
ถ้าจะถ่ายภาพพระอาทิตย์ตกแบบฮิปเตอร์ต้องรอให้ตกผ่านช่องหิน ถ้ามีนางแบบต้องถ่ายย้อนแสงให้เห็นแค่เงาดำจะจัดว่าฮิปเตอร์เต็มตัว และหาดสุดท้ายฝั่งตะวันตกอยู่ทางตอนเหนือสุดชื่อ หาดกวางปีป มีความสงบเงียบที่สุดเพราะไกลจากเมืองที่สุด ทั้งยังเป็นแหล่งดูนกแก๊กตามธรรมชาติซึ่งเป็นตัวชี้วัดความอุดมสมบูรณ์
ในแง่วิถีชีวิตมีให้เห็นอยู่เป็นปกติตามสองข้างทาง ทั้งสวนมะม่วงหิมพานต์ที่ชาวบ้านทำเป็นอาชีพควบคู่ไปกับสวนยางพารา และชุมชนชาวมอแกนหรือเหล่าลูกทะเลที่แยกอาศัยค่อนข้างสันโดษ ผู้ไปเยือนต้องขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านสวนยางพารา ผ่านป่ามะม่วงหิมพานต์ บนถนนที่เป็นเพียงพื้นทราย (ที่เจ้าของร้านเช่ามอเตอร์ไซค์ย้ำนักหนาว่าห้ามลุย)
ความเป็นอยู่ของชาวมอแกนบนเกาะพยามค่อนข้างต่างจากที่เกาะสุรินทร์ พวกเขาไม่ได้อาศัยบนบ้านไม้ไผ่มุงจากเหมือนดั้งเดิม แต่อยู่ในตึกสี่เหลี่ยมชั้นเดียวที่ทางรัฐสร้างให้ ที่นี่ยังไม่มีไฟฟ้าทำให้ในช่วงกลางวันจะเห็นผู้หญิงและเด็กออกมานั่งรวมกันหน้าบ้าน ส่วนผู้ชายจะไปออกเรือหาปลาตามวิถี
นอกจากนี้ รอบเกาะพยามมีจุดดำน้ำที่แหลมทับอวนและแหลมหรัง ซึ่งฤดูกาลหาดสวยน้ำใสอยู่ระหว่างเดือน ต.ค.-เม.ย. หลังจากนั้นจะเข้าสู่ช่วงมรสุมตั้งแต่เดือน พ.ค.-ก.ย. “ยังเที่ยวได้” คนบนเกาะกล่าว เพราะนิสัยของฝนระนองจะตกหนักสลับแดดแต่ไม่การันตีความยาวนาน กิจกรรมจึงเน้นไปที่การอ่านหนังสือในรีสอร์ท เขียนหนังสือสักเรื่อง หรือนอนตีพุงทั้งวัน (ทั้งคืน)
ระนองอื่นๆ
จากฝั่งระนองสามารถไปเที่ยวเกาะชายแดนของเมียนมาได้ไม่ยาก โปรแกรมยอดนิยมคือ วันเดย์ทริปไปเกาะหัวใจมรกตหรือเกาะค๊อกคอมฝั่งเมียนมา ที่ก่อนหน้านี้เคยปิดชั่วคราว เพราะความกังวลเรื่องสิ่งแวดล้อม แต่ตอนนี้มีผู้ประกอบการไทยได้รับสัมปทานพาคนไทยไปเที่ยวทุกวัน ขายเป็นโปรแกรมทัวร์รวมพาไปดำน้ำที่เกาะแหวนนอก เกาะดันกิ้น และเกาะสน มากไปกว่านั้นในเขตน่านน้ำระนองยังมีเกาะกำ เกาะค้างคาว และเกาะญี่ปุ่น ที่เป็นเส้นทางตามหาฝูงปลาการ์ตูนแบบวันเดย์ทริปเช่นกัน
โดยรวมแล้วระนองรายล้อมไปด้วยเกาะเล็กเกาะน้อยไม่ต่ำกว่า 50 เกาะ เกาะที่เปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวแล้วก็ยังไม่วุ่นวาย ธรรมชาติยังไม่เสียหาย และนักท่องเที่ยวยังไม่มากมายเท่าไรนัก เอาเป็นว่าเรื่องที่บอกไปทั้งหมดนี้ขอเก็บไว้เป็นความลับระหว่างเรา อย่าไปบอกใครว่าระนองสวยและน่าไปขนาดไหนเพื่อรักษาความสงบของระนองไว้...สัญญา
