ภูษิต โอภามุรธาวงศ์ บาสเกตบอลคือส่วนหนึ่งของชีวิต

โดย...พุสดี สิริวัชระเมตตา ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพานิช

จากเด็กหนุ่มที่ใช้กีฬาบาสเกตบอลเป็นเครื่องปลอบประโลมหัวใจ ใครจะคิดว่าวันหนึ่งกีฬาบาสเกตบอลจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และพาให้ เคน-ภูษิต โอภามุรธาวงศ์ หนุ่มน้อยที่รักการเล่นบาสเป็นชีวิตจิตใจ ได้กลายเป็นผู้ช่วยโค้ชในการแลกเปลี่ยนประสบการณ์และทักษะให้กับทีมนักกีฬาบาสเกตบอลหญิงทีมชาติไทยก่อนเดินทางไปแข่งขันรายการ 38th William Jones Cup 2016 ระหว่างวันที่ 3-7 ส.ค.ที่ผ่านมา ณ สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ด้วยวัยเพียง 20 ปี

สิ่งที่น่าสนใจกว่านั้น คือ เมื่อถามว่าด้วยฝีมือการเล่นบาสที่ไม่ธรรมดา ถึงขนาดได้ร่ำเรียนกับโค้ชที่สอนนักบาสระดับเอ็นบีเอ (NBA) เคยร่วมทีมกับนักบาสดีกรีเอ็นบีเอมา เขาวาดอนาคตว่าอยากเป็นนักบาสอาชีพหรือไม่ หนุ่มน้อยตรงหน้าตอบอย่างไม่ลังเลว่า “ไม่ครับ”

เบื้องหลังคำตอบปฏิเสธที่ให้อารมณ์ไม่ต่างกับการดูหนังหักมุม ผู้เขียนบทอย่างหนุ่มน้อยวัยทีน มีแรงบันดาลใจอะไรที่ซ่อนอยู่กันแน่...

 

เคน พาย้อนวันวานไปถึงจุดเริ่มต้นที่ทำให้หันมาสนใจกีฬาบาสเกตบอลว่า ตอนอายุได้ 5 ขวบ ตัวเขาพร้อมทั้งพี่ชายและคุณแม่ชาวไต้หวัน จำเป็นต้องเดินทางไปแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เพื่อดูแลคุณตาที่กำลังป่วยหนัก ตอนนั้นสภาพจิตใจของสมาชิกในครอบครัวแย่มาก เพราะคุณตาเริ่มจำอะไรไม่ได้ จนอายุได้ 8 ขวบ พี่ชายทั้งสองของเคนเริ่มหันมาเล่นกีฬาอย่างจริงจัง โดยพี่ชายคนโตเล่นอเมริกันฟุตบอล ส่วนคนรองเล่นบาสเกตบอล จึงเป็นแรงบันดาลใจให้เขาอยากเล่นกีฬาบ้าง

"ตอนผมอายุ 9 ขวบ ผมจำได้ว่าพี่ชายคนรองเป็นกัปตันของทีมบาสที่โรงเรียน ปรากฏว่าในแมตช์แข่งขันคัดเลือกทีมชนะเลิศ ทีมพี่ชายของผมแพ้ไปเพียง 1 คะแนน ทำให้พี่ชายผมเสียใจมาก จนถึงขั้นเสียน้ำตา ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ผมเห็นพี่ร้องไห้ วินาทีนั้นผมบอกกับตัวเองและพี่ว่า ผมจะเล่นบาสเกตบอลให้เก่งและจะชนะเพื่อพี่ให้ได้ จากวันนั้นผมใช้เวลาฝึกซ้อมอย่างสม่ำเสมอ ยิ่งฝึกผมยิ่งมีความรัก และรู้สึกสงบ

เคน บอกว่า เมื่อคุณตาจากโลกนี้ไป ความรักที่เขามีต่อกีฬาบาสเกตบอลไม่ได้จากไปด้วย เขาตัดสินใจเข้าเรียนต่อไฮสกูลที่โรงเรียน Archbishop Mitty High School ที่มีทีมบาสที่ค่อนข้างมีฝีมือ ตัวเขาเองได้มีโอกาสเข้าไปร่วมทีมกับ แอรอน กอร์ดอน ซึ่งปัจจุบันเป็นเจ้าของตำแหน่งรองแชมป์สแลมดังค์ คอนเทสต์ 2016 และได้สร้างชื่อในการแข่งขันต่างๆ

 

“หลังจากเรียนที่นี่ได้ 2 ปี ผมก็ตัดสินใจย้ายไปเรียนที่ Choate Rosemary Hall ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงเรื่องวิชาการ มีศิษย์เก่าเป็นคนดังอย่าง จอห์น เอฟ. เคเนดี, โดนัลด์ ทรัมป์, ไมเคิล ดักลาส ที่ผมย้ายมาเรียนที่นี่ เพราะผมอยากบาลานซ์ทั้งด้านการเรียนและกีฬา ไม่ได้มุ่งเอาดีด้านใดด้านหนึ่ง ที่สำคัญ การมาเรียนที่นี่ทำให้ผมได้เปิดโลกกว้าง ได้คอนเนกชั่นใหม่ๆ มากมาย"

แม้จะดึงตัวเองกลับมาเอาดีในสายวิชาการด้วย แต่เวลาว่างส่วนใหญ่ของเคนยังใช้ไปกับการเล่นบาสเกตบอล เคน บอกว่า เขาโชคดีที่ได้ฝึกฝนกับโค้ชที่มีฝีมือหลายคน เขาไม่เคยเหนื่อย เพื่อวิ่งตามสิ่งที่รัก แม้ว่าบางครั้งจะต้องใช้เวลาเดินทางถึง 4 ชั่วโมง ใน 3 วัน/สัปดาห์ เพื่อไปฝึกเทคนิคการเล่นบาสเกตบอลก็ตาม

“ระหว่างทางที่นั่งรถไป ผมก็จะนั่งทำการบ้าน ช่วงที่เรียนไฮสกูล 4 ปี ผมจะตื่นนอน 06.30 น. เพื่อเทรนกับโค้ชก่อนไปเรียน พอเลิกเรียนผมก็ฝึกกับโค้ชอีก จากนั้นก็มาเทรนด้วยตัวเอง แล้วค่อยกลับมาบ้านเพื่อทำการบ้าน ถามว่าเหนื่อยมั้ย ไม่เลย และผมเชื่อว่าถ้าคนเราต้องการทำอะไรจริงๆ เราก็จะพร้อมเดินหน้าไปจนสุดทาง”

 

เคน บอกว่า เขาไม่ได้วาดภาพตัวเองไว้ว่าปลายทางคือการได้ลงสนามในฐานะนักกีฬาบาสเกตบอลมืออาชีพ แต่เขาตั้งใจให้บาสเกตบอลนำทางเข้าไปสู่เส้นทางใหม่ๆ ในธุรกิจ

“สำหรับผมบาสเกตบอลไม่ใช่ End Goal แต่บาสเกตบอลเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่จะพาผมไปสู่ End Goal ของชีวิต” เคน กล่าวด้วยแววตามุ่งมั่น พร้อมเฉลยว่า เขากำลังจะกลับไปสหรัฐ เร็วๆ นี้ เพื่อเข้าเรียนต่อด้านเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยชิคาโก

ในช่วงก่อนเริ่มต้นออกเดินทางไปสู่อีกหนึ่งสเต็ปของชีวิต เคนไม่ปล่อยเวลาว่างให้ผ่านไปเฉยๆ เขาริเริ่มกิจกรรม K.O.Basketball Camp เพื่อนำประสบการณ์และความรู้ด้านบาสเกตบอลที่มี มาถ่ายทอดให้กับเด็กรุ่นใหม่ที่หลงรักในกีฬาบาสเกตบอล เปิดโอกาสให้เด็กนักเรียนที่ศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 เข้าร่วมได้ฟรีโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย โดยกิจกรรมนี้จัดขึ้นต่อเนื่องเป็นปีที่ 4 แล้ว

 

"นอกจากผมจะนำเทคนิคในการเล่นบาสเกตบอลที่มีมาถ่ายทอดให้น้องๆ ผมยังอยากส่งเสริมให้น้องๆ เล่นกีฬาควบคู่ไปกับการเรียนในสายวิชาการ เพราะผมมองว่าเราสามารถเอาดีได้ทั้งสองทาง ไม่จำเป็นต้องเทไปด้านใดด้านหนึ่ง เพราะการเล่นกีฬาช่วยเสริมทักษะหลายๆ อย่าง ไม่ใช่ดูที่ผลแพ้ชนะเท่านั้น การเล่นกีฬายังเป็นการฝึกการเป็นผู้นำ การมีวินัย การทำงานเป็นทีม น้ำใจนักกีฬา ช่วยพัฒนาทักษะการเรียนรู้ เพราะระหว่างซ้อมหรืออยู่ในสนาม สิ่งที่สำคัญที่สุดคือนักกีฬาต้องมีสมาธิ”

นอกจากจะชิมลางด้วยการเป็นโค้ชให้กับเยาวชนไทย ล่าสุด เคนยังได้รับการทาบทามจากโค้ชจิ๋ว (กิติวัฒน์ แพ่งสภา) ให้เป็นผู้ช่วยโค้ชทีมบาสเกตบอลหญิงของไทย ในการแลกเปลี่ยนความรู้ แชร์เทคนิคการเล่นต่างๆ เคน บอกว่า การเปลี่ยนบทบาทจากผู้เล่นในสนามมาเป็นผู้ช่วยโค้ชนี้ เคนบอกว่าทำให้เขาได้เห็นภาพการเล่นบาสเกตบอลในมุมมองที่กว้างขึ้น ได้เรียนรู้การตัดสินใจของโค้ชว่า ทำไมโค้ชต้องมีการเปลี่ยนตัวผู้เล่น ทำไมต้องใช้กลยุทธ์แบบนี้ในเกม

“อีกบทเรียนที่ผมได้เรียนรู้จากการเล่นกีฬา คือ รสชาติของการแพ้ ผมว่าการแพ้บางครั้งก็สำคัญกว่าการชนะ เพราะการแพ้ทำให้เราได้เรียนรู้แล้วบอกกับตัวเองว่าคราวหน้าจะไม่ทำแบบนี้อีก” เคน กล่าวทิ้งท้าย